Berichten met de tag Ambtenaren

Het is moeilijk opboksen tegen het suffe imago van de ambtenaar, maar in Alkmaar doen ze hard hun best. Zo hebben zij elk jaar een  ambtenarencabaret tijdens de nieuwjaarsreceptie. Dit jaar werd er iets ‘buitgengewoons’ bedacht bij de voorbereidingen, zo meldt RTV Noord- Holland op haar site. Een heuse  Lipdub op muziek van “Don’t stop me now” van Queen:

YouTube Preview Image

Het filmpje werd gemaakt door 80 ambtenaren en ook het college van Burgemeester en Wethouders had een rol. Toch waren er ook ambtenaren die niet meededen en gewoon braaf hun werk bleven doen:
lees verder

burger-480x588 Idee van de dag: Prikkels voor ambtenarenHet vertrouwen in publieke instituten neemt af. De Nationale DenkTank 2010, een groep van 22 talentvolle jonge academici, bedacht daar concrete oplossingen voor. De komende weken presenteert de denktank elke dag een nieuwe oplossing voor de vertrouwensbreuk tussen burgers en publieke instanties.

Vandaag een oplossing voor gemeenten: Prikkels voor ambtenaren. Hoe kunnen publieke instituties het vertrouwen van de burger voor zich (her)winnen?

Hoewel bijna 80 procent van de ambtenaren de noodzaak onderkent om burgers te betrekken bij het maken en uitvoeren van beleid, is slechts de helft van de ambtenaren bereid om burgers daadwerkelijk verantwoordelijkheid te geven. Dit gebrek aan bereidheid wordt deels veroorzaakt door de beloning- en verantwoordelijkheidsstructuur voor ambtenaren: beleid maken telt zwaarder mee dan het betrekken van burgers. Daarnaast bevordert een negatief beeld van burgers de interactie ook niet; veel ambtenaren vinden burgers voornamelijk verwend, cynisch en onwetend.

lees verder

container-200x123 Nieuw onder de stakers: havenarbeiders We hadden al de schoonmakers, vuilnismannen en de ambtenaren. Vanochtend kwam daar nog een vierde groep van stakers bij. Vakbond FNV Bondgenoten maakte bekend een „reeks van korte stakingen” te gaan houden in de Rotterdamse haven door  werknemers van containeroverslagbedrijf ECT.

Tel daarbij op dat het aantal cao-onderhandelingen dat voor het bereiken  van een akkoord wordt afgebroken naar recordhoogte stijgt en een trend lijkt geboren: we leven in een onrustig cao-seizoen.

En dat betekent veel voor ons allemaal. Gisteren maakte het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) bekend dat een kwart van de werknemers die onder een cao vallen (80 tot 85  procent van alle werkenden) het zonder nieuwe cao moet doen.  Dat betekent dat honderdduizenden werknemers hun salaris op basis van hun oude, verlopen cao’s krijgen uitbetaald.

De oorzaak is bekend: bezuinigingen door de crisis, maar mogen de werknemers hier wel op deze manier het slachtoffer van worden? De vakbonden lijken gefrustreerd: de werkgevers houden in veel gevallen vast aan de nullijn (het bevriezen van lonen). Deskundigen spreken van ‘polarisatie op de arbeidsmarkt’. Werkgevers en werknemers staan lijnrecht tegenover elkaar.

Hoe beleven jullie dit? Zien we de bezuinigingen terug bij onze werkgevers? En hoe wordt ermee omgegaan op de werkvloer? Is er begrip, of eerder spanning?

Reageren kan op het Geld&Werkblog.

Uit serie Paper Wars van Martin Postler en Ian Ferguson

Uit serie Paper Wars van Martin Postler en Ian Ferguson

Ambtenaren zijn doordrongen van de noodzaak tot ingrijpende bezuinigingen op de overheidsuitgaven. Toch zijn ze optimistisch over de eigen toekomst. Tachtig procent van hen weet zelfs zeker dat de eigen baan behouden blijft, al voorzien zij ook dat hun kantoorgenoten er bij bosjes uit vliegen. Dit  blijkt uit onderzoek van  overheidsmagazine Re.Public.

Dit geloof in eigen succes  kan duiden op een amerikanisering onder het ambtenarenkorps. Uit wereldwijd onderzoek blijkt immers al decennia dat vooral Amerikanen er geen been in zien pessimistisch te oordelen over ’s lands economische vooruitzichten, om tegelijk zonnig naar de eigen economische toekomst te kijken. De Amerikaanse droom betekent voor hen: ik ben beter dan de rest.

In Europa is dat anders.

lees verder

De paarse krokodil, u kent ‘m vast nog wel. De naam van de adverteerder was ik in eerste instantie vergeten. Het opblaasbeest heeft de status van reclamespot overstegen en is een mooi symbool van bureaucratie. Nu volgt een meer internationale benadering van dat concept. De Utrechtse fotograaf Jan Banning bracht bureaucratie over de hele wereld in beeld. Hij fotografeerde ambtenaren in onder andere India, Rusland, Bolivia, Liberia, Frankrijk, Jemen, de Verenigde Staten en China. Soms ligt het kantoor vol paperassen, andere ambtenaren zijn minimalistisch ingesteld:

Ambtenaar in Liberia. Foto: Jan Banning

Ambtenaar in Liberia. Foto: Jan Banning

De serie dateert trouwens uit 2008. Met het fotoboek won Banning een World Press Award. Oud nieuws, zou je zeggen. Maar nee, de Duitse en Amerikaanse blogosphere hebben de fotoserie onlangs ontdekt. lees verder

Studio NRC

Studio NRC

Staken is aanstekelijk. Vandaag staat in nrc.next een verhaal over hoe  na de succesvolle staking bij AkzoNobel, nu ook schoonmakers in de Randstad en ambtenaren dreigen met het neerleggen van hun werk.  Soms is dreiging alleen al genoeg, zoals bij chemieconcern DSM. Voordat er werd gestaakt, had de directeur al ingestemd met een loonsverhoging van twee procent.

Staken is besmettelijk, zegt politicoloog Agnes Akkerman van de Radboud Universiteit Nijmegen in next. „Als werknemers zien dat staken werkt, zullen ze zelf ook sneller naar dat middel grijpen. Door wat er vorige week is gebeurd bij AkzoNobel staan ook de schoonmakers  en de ambtenaren sterker in hun eisen.” Ze verwacht dat het aantal conflicten tussen  werkgevers en werknemers de komende tijd zal oplopen.

Voor wie zelf wil staken, staat er een kleine Handleiding Staken in de krant. Begin met  zachte, ludieke acties, organiseer het met een vakbond, zorg voor pamfletten, toeters en spandoeken en kies een goed mediamoment. Pas als de baas niet buigt, voer je de druk op. Het is goed om te weten dat je in Nederland niet ontslagen kunt worden omdat je staakt.

Allemaal voordelen. Maar ga jij met een petje en een spandoek staan voor je bedrijf?  Doe je mee aan andere acties, zoals een gebouw op de universiteit bezetten voor behoud van studiefinanciering? Of denk je dat er betere manieren zijn om iets te bereiken?