Door het smelten van het ijs op de Zuidpool zal de keizerspinguïn, de grootste van allemaal, deze eeuw waarschijnlijk nog van de aarde verdwijnen. Z’n leefgebied wordt kleiner en er is minder voedsel. Onder het ijs groeien namelijk algen. Krill eet alg, vissen eten krill, pinguïns eten vissen. Geen ijs, geen eten. Lees vandaag het verhaal in nrc.next.
Maar, denk je, so what? Dieren en planten stierven ook al uit voordat de mens bestond. Wij merken er niks van als-ie ophoudt te bestaan, en veel andere dieren waarschijnlijk ook niet. Want een pinguïn staat bijna bovenaan de voedselketen. Vooruit, het is een schattig dier, maar wat dan nog?
Even vooraf: de afgelopen eeuw gaat het wel vijftig tot vijfhonderd keer zo snel met uitsterven. Deze eeuw zijn er al minstens 250.000 diersoorten verdwenen. Op dit moment sterven 3.000 tot 30.000 soorten per jaar uit. Hoe erg is dat? Vijf argumenten.
1. Meer soorten is stabieler.
Als één soort uitsterft, is het effect ervan in een ecosysteem niet altijd direct te merken, zegt hoogleraar ecologie Marten Scheffer van de Universiteit Wageningen. Dat komt door het ‘insurance-effect’. Andere, naburige soorten kunnen taken overnemen als één soort uitsterft. Maar als de laatste soort ook weg is, gaat het mis.
