Berichten met de tag Foto

conversation_starter1211 Die foto van Gaddafi overal, moet dat nou?Op mijn deurmat lag hij me vanochtend twee keer aan te staren, Moammar Gaddafi, bebloed, verslagen en op het randje van de dood. Maar de kranten op mijn mat, nrc.next en de Volkskrant, zijn niet de enige Nederlandse (en buitenlandse) kranten die de – nu al iconische – foto van de gisteren omgekomen Libische leider pontificaal op de voorpagina hebben gezet. Trouw. Het AD. Opvallend genoeg heeft alleen de Telegraaf de foto, samen met een andere bloedige Gaddafi foto, kleiner in de bovenhoek afgedrukt.

nrc.nl was gisteren de eerste Nederlandse nieuwssite die de foto paginabreed op de homepage zette. Er kwamen veel reacties op binnen, positief maar veel ook negatief: moet dat nou, die foto? Chef internet van NRC Peter van der Ploeg legt in een blogje op de site uit dat de foto ‘hoe schokkend ook, het nieuws van de dag als geen ander beeld liet zien‘.

Toen de foto werd aangeboden door persbureau AFP, een betrouwbaar persbureau, leek het duidelijk: Gaddafi is echt dood. De roep om bewijs in die hectische, chaotische periode na de eerste berichten was geleverd. Daarmee werd de foto, waarvan snel bleek dat ook de rebellen in Tripoli ermee rondliepen, op zichzelf nieuws en fungeerde de foto zowel als bewijs van de dood van Gaddafi als een icoon van de feestvreugde in Tripoli.

En hard bewijs is, zoals we na de dood van Osama bin Laden hebben gemerkt, iets waar om wordt gevraagd. lees verder

Ze heet Yuko Sugimoto (28) en staat inmiddels bekend als ‘de vrouw in dekens’ of de ‘madonna van Japan’. Na Kim Phuc, het napalmmeisje dat in de Vietnamoorlog werd gefotografeerd door Nick Ut en het beroemde beeld van het Afghaanse meisje van Steve McCurry, heeft Japan nu een eigen symbolische foto van de aardbeving die begin maart het eiland in puin legde.

M0197092-480x619 De vrouw achter het symbolische beeld uit Japan

Op 13 maart maakte de Japanse fotograaf Tadashi Ohkubo een foto van een vrouw die, gehuld in dekens, tussen de puinhopen stond van Ishinomaki, een havenstad 200 kilometer ten noorden van Fukushima. Op het moment dat Ohkubo de foto maakte, was Yuko, die haar huis had verloren, al bijna drie dagen op zoek naar haar 5-jarige zoontje Raito.

Het beeld van de uitgeputte vrouw kwam in de Japanse krant en werd, via het persbureau van AP in Japan, verstuurd naar redacties van Westerse bladen. De foto verscheen als eerste op 17 maart op de cover van het Franse weekblad Paris Match en vervolgens nog in 54 andere publicaties.

Vanwege de iconische status van het beeld besloot de redactie van Paris Match een maand later om de vrouw op de foto, van wie de identiteit nog onbekend was, op te sporen. lees verder

In 100 seconden zien we hoe met 500 mensen en 1500 afgedrukte foto’s een waar stop-motion filmpje in een stop-motion filmpje ontstaat. Tevens een klein reisje door Israël:

YouTube Preview Image

Het zal je niet zijn ontgaan. Reynaldo Dagsa, een lokale politicus op de Filipijnen, nam tijdens de oud- en nieuwviering afgelopen weekend een foto van zijn moordenaar, vlak voordat deze hem neerschoot. Een uitsnede van de foto, het gedeelte met de schutter, staat vandaag groot in nrc.next.

Op nrcnext.nl willen we je ook het complete plaatje laten zien. Je ziet hoe Dagsa nietsvermoedend een foto van zijn dochter, vrouw en schoonmoeder neemt. Links, naast de auto, de dader die net zijn wapen richt.

Dagsa-Family De volledige laatste foto van de fotograaf

Foto AFP/Reynaldo Dagsa

lees verder

Update 14:12. Intussen is al een rel ontstaan over het interview van De Telegraaf met Ruben, de enige overlevende van de crash in Tripoli. De krant kreeg enorm veel kritiek over het afdrukken van telefoongesprekje met Ruben en een verslaggever. Op de site van de krant schrijft de hoofdredactie

„Het spijt ons dat er onder onze lezers het gevoel is ontstaan dat De Telegraaf onzorgvuldig heeft gehandeld. Het is nooit onze bedoeling geweest om misbruik te maken van de situatie van Ruben. De hoofdredactie van De Telegraaf hecht eraan te benadrukken dat verslaggeefster Van der Graaf in het onverwacht ontstane telefoongesprek met Ruben niets heeft gezegd over het ongeval en de ernstige familieomstandigheden van het slachtoffer. De Telegraaf heeft tot publicatie besloten omdat Ruben symbool van leven is in deze enorme tragedie. De hoofdredactie respecteert de oproep van het kabinet om terughoudendheid te betrachten in de contacten met nabestaanden.

Publicatie van het interview op de voorpagina leidde vandaag tot een storm van kritiek van lezers, maar ook van Buitenlandse Zaken. Ank Bijleveld riep gisteren de media op tot het respecteren van  de privacy van de slachtoffers. Op Twitter bestaat al een boycot-de-telegraaf-account. Demissionair minister André Rouvoet twitterde:

In A’frt voor CU-camp.overleg. Maak me enorm boos over schaamteloze #telegraaf die met #ruben gebeld heeft. Hoe haal je ‘t in je hersens?!


lees verder

Welke foto mag een krant wel publiceren en welke niet? De discussie is zo oud als de journalistiek en komt regelmatig terug. Eens in de zoveel tijd is er weer een beeld dat heftige emotionele reacties oproept.

Deze keer gaat het om onderstaande foto, waarop een jonge Amerikaanse marinier zwaar  gewond in de Afghaanse modder ligt. Hij stond vanochtend ook in nrc.next. Korporaal Joshua  Bernard (21) werd op 14 augustus geraakt door een granaat, toen zijn eenheid  in een hinderlaag van de Talibaan liep. Later overleed hij. Lees hier een reportage over de hinderlaag in de Zuid-Afghaanse provincie Helmand.

Foto AP

Foto AP

De foto is genomen door Julie Jacobson, fotograaf van persbureau AP, die embedded mee was met de eenheid. lees verder

(Klik om naar serie op El País te gaan)Dat zou wel eens de scoop van het jaar kunnen zijn voor de Spaanse krant El País.  Het dagblad, dat internationaal in hoog aanzien staat, zegt de hand te hebben gelegd op de pikante foto’s van de Italiaanse premier Silvio Berlusconi, die de premier zelf via een rechtzaak uit de publiciteit wilde houden. lees verder

52. Dat was het getal dat continu door het hoofd zong van de beroemde Amerikaanse schrijver Russell Shorto, nadat hij zich anderhalf jaar geleden in Amsterdam vestigde. Stomverbaasd én geïrriteerd was Shorto, die zichzelf links noemt, toen hij merkte dat hij 52 procent van zijn salaris aan de Nederlandse fiscus moest afdragen.

Foto Flickr / Amsterdamize

Foto Flickr / Amsterdamize

Gaandeweg werd dit leed verzacht, toen Shorto ontdekte dat hij van de staat geld kreeg voor schoolboeken, en kinderbijslag en vakantie. Zijn verbazing werd er niet minder om. Het werd een drijfveer om de Nederlandse verzorgingsstaat te verkennen (en met Amerika te vergelijken), wat resulteerde in een lang artikel in The New York Times.

De verschillen met Amerika zijn reusachtig, concludeert Shorto. Hij roemt de goedkope Nederlandse gezondheidszorg, die “ouderwetser en persoonlijker” aanvoelt. Lyrisch is hij over sociale huurwoningen.

Dan slaat de toon van zijn betoog om. Soms wordt hij overvallen door een zwaarmoedigheid, schrijft hij, die gaandeweg steeds donkerder wordt. lees verder