Foto www.ritholtz.com
Wat gebeurt er allemaal in een minuut op internet? Er verschijnen 695,000 status updates op Facebook, er worden tien nieuwe LinkedIn-accounts aangemaakt, 168 miljoen e-mails verstuurd en 13.000 apps voor de Iphone gedownload. En nog zo wat dingen. Deze infographic van Barry Ritholtz brengt het mooi in beeld. Klikkerdeklik op de foto om te vergroten.
'Strong Pig' en zijn eigenaar. Foto AFP
Het varken is geboren in de oostelijke Chinese provincie Anhui, zonder achterpoten. lees verder›
Eerst was er planking, toen leisure diving, teapotting en owling, vervolgens kwam stocking, toen horsemaning en twee weken terug was het batmanning. Maar het wereld wijde web is razendsnel en vooral altijd op zoek naar een nieuwe hype. Wie zichzelf nu ondersteboven gehangen aan een hek laat fotograferen, loopt alweer hopeloos achter. De nieuwste meme? Razorbombing: met een scheermesje een visueel grapje creëren.
En dat ziet er zo uit:
Wederom grappig en vast goed voor een avondje vermaak, alleen is er een klein verschil met die vorige fotohypes. Razorbombing is een marketingstunt.
Scheermesjes-fabrikant Schick is namelijk zo slim geweest in te springen op de wereldwijde planking/horsemaning/batmanning-gekte door een eigen fotografie uitdaging te bedenken. En om de kans op een hype nog iets te vergroten heeft de fabrikant er tevens een wedstrijd aan gekoppeld – de beste razorbomb wint 10.000 dollar. lees verder›
Het leven is zoveel beter als je maar weinig weet, lezen we vandaag op de opiniepagina’s van de papieren nrc.next. Cartoonist en essayist Tim Kreider denkt in het artikel terug aan de klassieke plaat die hij kocht als zeventienjarige in de jaren ’80. Op de B-kant ontdekte hij een muziekstuk dat klonk alsof het ‘van een andere planeet’ kwam. Het stuk was van een componist, Harry Patch, waar hij nog nooit van had gehoord. Hij leende de plaat aan een vriend, de enige andere klassieke-muziekliefhebber die hij kende. En nog jarenlang waren zij, voor zover ze wisten, de enigen die van Harry Partch hadden gehoord. “Hij was in zekere zin van ons.” Een gevoel dat de zeventienjarige van nu eigenlijk niet meer kan hebben:
Als ik nu als 17-jarige Harry Partch zou ontdekken, kon ik hem googelen en vond ik meteen het Harry Partch Information Center. Ik zou een opsomming vinden van de zeldzame openbare uitvoeringen. En misschien is het belangrijkste nog wel dat ik contact zou kunnen leggen met honderden anderen die belang stelden in Harry Partch, avant-gardemuziek en andere rare toestanden, en me niet zo zonderling en excentriek en alleen zou hoeven voelen.
Er is niks mis met de constante stroom aan informatie, slechts één muisklik van ons verwijderd, die we nu tot onze beschikking hebben. Maar, zegt Kreider, als ik het me goed herinner, vinden jongeren het stiekem juist fijn om zich zonderling en excentriek en alleen te voelen, om popgeheimen te vergaren en een steeds oeniger eruditie te kweken. lees verder›
De papieren nrc.next plaatst elke woensdag een filosofisch dilemma naar aanleiding van de actualiteit. Vandaag schrijft Rutger Lemm over de voordelen van het internet versus de nadelen voor onze manier van denken.
In het begin van de ‘generatiefilm’ The Social Network vindt een klein, maar veelzeggend moment plaats. Mark Zuckerberg (Jesse Eisenberg) zet na thuiskomst onmiddellijk zijn laptop aan, waarna hij een biertje pakt en begint te bloggen. Het activeren van de computer wordt zo achteloos en tegelijk routineus uitgevoerd, dat het gelijkstaat aan het drinken van een glas water. De laptop lijkt letterlijk een verlengstuk van hemzelf te zijn: zodra hij thuis is, moet hij online gaan.
Het doet denken aan een Italiaans onderzoek uit 2008, waarbij makaken gebruikmaakten van grijpers, terwijl hun hersenactiviteit gemeten werd. Na een tijdje accepteerde het apenbrein dit gereedschap en begon het als onderdeel van het lichaam te zien. Met andere woorden: de aap dacht dat hij een langere arm had. Onderzoeken met mensen boden vergelijkbare resultaten. lees verder›
Uit ons artikel van vanochtend over de tablets bleek eens te meer dat we het internet tegenwoordig het liefst altijd bij de hand hebben. De opkomst ervan is zoals bekend razendsnel gegaan, maar hoe gingen die eerste stapjes? Een reis terug in de tijd, naar de eerste krantenartikelen waar het woord ‘Internet’ (toen nog met hoofdletter) in voorkwam.
“Internet is ‘s werelds grootste computernetwerk en heeft naar schatting meer dan twintig miljoen gebruikers” schreef De Volkskrant op 13 april 1994 in een artikel over The Net, het televisieprogramma van de BBC dat de kijker kennis liet maken “met de voorhoede van de digitale revolutie die zich onmiskenbaar aan het voltrekken is.”
Het bijzondere aan het systeem is dat het een onvoorstelbare hoeveelheid informatie bevat en door een ingenieus technisch ontwerp mensen in staat stelt internationaal te communiceren tegen lokale tarieven.
De wereld keek verontwaardigd toe toen de regering in Egypte het internet uitschakelde tijdens de onlusten die uiteindelijk leidden tot de val van president Mubarak. Het was de eerste keer in de geschiedenis van internet dat een regering zo openlijk de gehele online communicatie van haar burgers controleerde, zo is vandaag te lezen in de papieren next.
Ot van Daalen, directeur van de digitale burgerrechtenbeweging Bits of Freedom schrijft in een pleidooi dat die reactie hypocriet is. Want, zo schrijft hij:
Ook in Europa wordt onderhandeld over het verplicht stellen van internetfilters.
Bovendien bleek al snel dat onder andere een Amerikaans technologiebedrijf afluistersoftware aan de Egyptische overheid had geleverd. lees verder›
Zes verschillende portretten van Shakespeare (FOTO: AFP/National Portrait Gallery London)
Khaled Said was misschien wel de belangrijkste katalysator van de Egyptische opstand. De 28-jarige zakenman werd in juni vorig jaar door twee politieagenten in burger uit een internetcafé in Alexandrië gesleept en doodgeslagen. Said werd ervan verdacht een filmpje te hebben verspreid waarop corrupte agenten met drugs waren te zien. Kort na zijn dood verscheen op Facebook de pagina We Are All Khaled Said met foto’s van de gehavende man in het mortuarium. Deze groeide binnen een paar maanden uit tot het grootste forum voor dissidente Egyptenaren.
Via Facebook, YouTube en Twitter werden meer gewelddadigheden van de Egyptische politie aan de kaak gesteld, schrijft The New York Times, en spraken activisten, mensenrechtenadvocaten en oppositiegroepen af te demonstreren. Maar de massale virtuele verontwaardiging over de moord op Said beschouwt de krant als “het sterkste voorbeeld van de bijzondere kracht van sociale netwerken in een politiestaat”. lees verder›
Dagblad De Pers opende vandaag met een uitgelekte diplomatieke cable van de Amerikaanse ambassade over Nederland. Daarin staat hoe blij de Amerikaanse regering is met het huidige kabinet:
“We hadden het een stuk slechter getroffen als de PvdA de verkiezingen had gewonnen. Gelukkig mislukte hun strategische zet die de regering deed vallen over Uruzgan en zitten ze nu verbijsterd in de oppositie. Partijleider Job Cohen is ongeschikt voor de hedendaagse politiek. De PvdA is tegen de missie, maar verandert direct van mening wanneer ze regeringsverantwoordelijkheid draagt of wanneer de missie afgezwakt wordt.”
Het bleek een zelfgeschreven document van De Pers te zijn. De reden om hiervoor hun voorpagina in te ruimen was volgens Alain van der Horst, adjunct-hoofdredacteur van De Pers, om te laten zien “hoe de verhoudingen liggen tussen de VS en Nederland”. De krant zag hier een goede manier in om een verhaal te vertellen: lees verder›
