Integratie en minderheden zijn thema’s sinds de mens zich vanuit Afrika verspreidde, maar nog altijd lijken we er maar niet aan te wennen. Freelance-journalisten Janno Lanjouw en Dirk Wanrooij reizen deze zomer over de grens tussen Europa en Azië op zoek naar minderheden en hun problemen in het digitale tijdperk. Van internetrepressie tot twitterrevolutie, een reis langs de marge van Europa.
In Armenië wilden we Yezidi’s spreken. Deze bevolkingsgroep is met slechts 1,3% de grootste minderheid van het land. Het onstuimige verleden van Armenië heeft dus een verbazingwekkend saaie bevolkingssamenstelling opgeleverd, maar de Yezidis maken op het gebied van originaliteit heel wat goed.
Niet in de minste plaats omdat ze ‘vooral géén Koerden zijn’, zoals Aziz Tamoyan, doctor professor in geschiedenis en theologie en de opperste leider van de internationale eenheid van de Yezidi-gemeenschap, ons meermalen op het hart drukt. We ontmoeten de wat nors ogende Tamoyan in een groot huis in een klein dorpje vlak buiten de Armeense hoofdstad Yerevan.
Op zich lijkt het niet zo vreemd dat Yezidi’s geen Koerden zijn, alleen lijkt iedereen – behalve Tamoyan dus – er anders over te denken. Vrijwel overal worden ze omschreven als ‘verwant aan’ of ‘afstammend van’ Koerden, maar de arme Tamoyan stikt bijna van woede over zoveel belediging.





