Berichten met de tag Journalisten

hofnarretje Politici zijn mede verantwoordelijk voor kindermisbruik

We hadden het misbruik in de kinderopvang kunnen zien aankomen, zoals ook de criminele activiteiten van PVV’ers geen verrassing hadden moeten zijn.

Publicist Jan Kuitenbrouwer betoogt vandaag op de Opiniepagina’s van nrc.next dat de vele uitbreidingen en dereguleringen in de kinderopvang de alarmbellen, zowel bij politici als bij journalisten, hadden moeten doen rinkelen.

Journalisten hadden met de LPF in het achterhoofd ook bij de PVV veel eerder onraad moeten ruiken. En wat de LPF is voor de PVV, is de thuiszorg voor de kinderopvang. Volgens Kuitenbrouwer leidde de deregulering in de thuiszorg tot “verloedering, zakkenvullerij en bejaarden die in de kou staan.”

Politici hadden zich moeten realiseren dat hetzelfde gevaar ook bij de kinderopvang op de loer lag. Maar het beleid van de kabinetten Balkenende II en IV veranderde de kinderopvangcentra in “een schimmenrijk van scharrelaars, ondernemers en enge jongens met een laptop”.

Iedere politicus die heeft meegewerkt aan de ‘hervorming’ van de kinderopvang, is mede verantwoordelijk voor wat de kinderen van het Hofnarretje en Jenno’s Knuffelparadijs (sic) is overkomen.

Zegt Kuitenbrouwer.

De iPod, iPhone, Macbook Air, iPad: elke keer als Apple een product lanceert, domineert de gadget het nieuws. En elke keer zijn er dezelfde patronen. Geruchten (iPhone 4, anyone?), lekken naar de pers (dat gaat zo), een epische presentatie van topman Steve Jobs (kan jij ook), klaagzangen dat er te weinig functies op het apparaat zitten (iPad-voorbeeld), rijen voor de Apple Stores (schuldig) en een weinig kritische houding van journalisten en bloggers (spotprent). Een bezoeker van sociale nieuwssite Digg.com vatte de Apple-hype nu één keer echt goed samen. Print het schema uit, bewaar het voor het volgende Apple-product en leg ‘m naast de berichtgeving. Selling Apple the Steve Jobs way…
jobs De verkoopstrategie van Apple nog één keer uitgelegd
jobs2 De verkoopstrategie van Apple nog één keer uitgelegd lees verder

Gerdi Verbeet. Foto Vincent Mentzel

Gerdi Verbeet. Foto Vincent Mentzel

Kamerdebatten zijn de volgende dag integraal terug te lezen via de website van de Tweede Kamer. Transparanter kan het niet, zou je zeggen. Maar Kamervoorzitter Gerdi Verbeet vindt het niet genoeg. Zij heeft het initiatief genomen voor de korte debatverslagen zoals die sinds enige tijd ook op de site staan, geschreven door een overheidsdienaar.

Waarom? Dat legde ze afgelopen week uit in perscentrum Nieuwspoort, waar zij de tweede Kees Lunshoflezing gaf. Verbeet: „Om de simpele reden dat de media het niet meer doen.” Ze zei dit tegen een zaal vol journalisten die regelmatig verslag doen van een debat in de Kamer. Maar morren deden ze niet. Ogenschijnlijk waren ze het allemaal met elkaar eens: de parlementaire pers is niet meer wat ‘ie is geweest.

Tegengeluid kwam uit een onverwachte hoek. lees verder

Obama houdt van kranten. Sterker nog, hij is er verslaafd aan. Dat vertelde hij vrijdag aan journalisten van twee Amerikaanse regionale dagbladen. Die kunnen wel een steunbetuiging gebruiken, want er gaan veel kranten failliet in de VS.

Journalistieke integriteit, verslaggeving op basis van feiten en good old onderzoeksjournalistiek, dat zijn eigenschappen van de krant die Obama zo lief heeft. De grootste uitdaging is nu om die journalistieke ethiek te vertalen naar nieuwe media, aldus de president. ,,Dat is van groot belang voor de gezondheid van onze democratie.”

Krantenbakken op een vuilnisberg in San Francisco. Foto AP / Noah Berger

Krantenbakken op een vuilnisberg in San Francisco. Foto AP / Noah Berger

In de blogosphere daarentegen ziet Obama maar weinig terug van die beroepsethiek: ,,Veel meningen, feiten worden niet gecheckt, weinig duiding en veel geschreeuw zonder dat mensen elkaar willen begrijpen”. En gelijk heeft Obama. In Amerika maken veel bloggers van linkse en rechtse kampen ruzie, zonder het doel om ooit van elkaar te leren.

Jammer alleen dat Obama niet enkele goede bloggers uitlicht. lees verder

Dave Grohl van de Foo Fighters, hier nog gewoon met gitaar op Pinkpop. Foto Andreas Terlaak

Dave Grohl van de Foo Fighters, hier nog gewoon met gitaar op Pinkpop. Foto Andreas Terlaak

Wat zijn er toch veel journalisten op Lowlands. Vanwege de perstent (door Frank Lammers bereide zwaardvis voor 8 munten), en omdat er gewerkt moet worden.

Naast de bekende radiostations, tv-ploegen, kranten en tijdschriften is ook het lokale krantje Flevopost, gratis uitgedeeld op de bungalowparken rond Lowlands, aanwezig. De krant schrijft over ´het driedaagse paradijsje in de polder´. Op de website ook een recensie over Them Crooked Vultures. Opvallend:

Enige minpuntje van de superband: Dave Grohl zit weer achter de drums. Begrijp ons niet verkeerd: de man kan geweldig drummen, maar het is ook een geweldig podiumbeest. Daar zie je weinig van, achter het drumstel.

lees verder

Janet Jackson had haar Nipplegate. Het koningshuis de Mabelgate. Waarom plakken wij achter bijna elk schandaal ‘gate’?

Watergate Hotel. Foto AP / Steve Helber

Watergate Hotel. Foto AP / Steve Helber

Dat komt door het Watergateschandaal. Dat begon in 1972 toen vijf mannen in pakken werden gearresteerd terwijl ze met afluisterapparatuur en camera’s inbraken bij het hoofdkwartier van de Democratische Partij in het Watergate-gebouw in Washington. Twee jonge journalisten van The Washington Post – Bob Woodward en Carl Bernstein – pikten het spoor op en kwamen uit bij president Nixon. Na onderzoek bleek de inbraak slechts een onderdeel te zijn van allerlei praktijken van de Republikeinen om de Democratische Partij schade toe te brengen en de herverkiezing van Nixon te verzekeren. Als gevolg daarvan trad Nixon in 1974 af.

Het Watergate Hotel is nu weer nieuws, omdat eigenaar Monument Realty het wil verkopen. Het bedrijf kan niet langer voldoen aan zijn financiële verplichtingen. De veiling is vandaag begonnen. Leuk nieuwtje, maar veel interessanter is het Watergateschandaal zelf. Een entertainende manier om daar in te duiken, is het kijken van twee films: All The President’s Men en Frost / Nixon. lees verder

Foto Flickr / Chris Dunn

Foto Flickr / Chris Dunn

Bloemen verwelken, schepen vergaan. En de meeste kranten zullen waarschijnlijk ook niet blijven bestaan. Maar er ontstaan ook zomaar nieuwe. En ze maken nog winst ook.

Al twee en een half jaar bestaat inmiddels de Amerikaanse online politieke krant Politico, die tijdens de presidentsverkiezingen vorig jaar zo invloedrijk werd dat hij de politieke redacties van The Washington Post en The New York Times nerveus maakte. Eergisteren werd bekend dat Politico dit jaar voor het eerst verwacht winst te maken.

Politico, die in Washington ook in papiervorm verschijnt, is verplichte kost voor politiek geïnteresseerden. Geen derdehands nieuws in blogjes, maar keiharde scoops door goede politieke journalisten. Soms zijn de onthullingen wat aan de sensationele kant – zoals de scoop over de kledinguitgaven van Sarah Palin vorig jaar – maar dikwijls ook spannende inside verhalen die lezen alsof je een aflevering van The West Wing zit te kijken (hier bijvoorbeeld over een van zijn speechwriters). En echte politieke junkies kunnen het presidentschap van Obama via een living diary van minuut tot minuut volgen. lees verder

Rond een uur of drie rinkelt de telefoon op de buitenlandredactie.  Het is Vrij Nederland. Of het klopt dat Thomas Erdbrink, onze man in Teheran, van de radar is verdwenen?

Aanleiding is het volgende twitterbericht: RT @Thomas_Erdbrink who disappeared yday. dutch #journalist: NRC & washington post. tweeting intermittently #iranelection

Een half uur eerder hoorden we dat twee journalisten van NOVA zijn aangehouden en Iran moeten verlaten. 
lees verder

De vergaderzaal van het Europees Parlement

De vergaderzaal van het Europees Parlement

Het komt niet vaak voor, maar vanavond mogen de dames en heren van de wereldpers voor één keer plaats nemen in de bankjes van het Europees Parlement. Ter gelegenheid van de uitslagen van de Europese verkiezingen, later vanavond, is het parlementsgebouw in Brussel omgetoverd tot een groot perscentrum.

Afgaande op het enorme aantal journalisten en cameraploegen dat hier door de gangen loopt, zou je kunnen denken dat de verkiezingen onder de Europeanen enorm leven. Opgewonden worden de laatste exit-polls besproken. Van achter mijn laptop hoor ik een kakofonie van Europese en zelfs Aziatische talen. Het Europees Parlement staat vanavond even waar ze graag altijd zouden staan; in het centrum van de belangstelling. lees verder

Gretha Pama en Eppo König op de redactie van nrc.next

Gretha Pama en Eppo König op de redactie van nrc.next

Hoe ziet het er op de redactie van nrc.next uit? Misschien verwacht je rennende verslaggevers, rinkelende telefoons, televisies met het laatste nieuws van CNN en BBC. Nee hoor, terwijl ik dit tik is het relatief rustig. Ok, misschien is het wat hectischer dan op een gemiddeld kantoor: buitenlandredacteur Toon Beemsterboer – die ook alles van muziek weet – laat af en toe een muziekje horen voor de speciale liedjeskrant morgen (daarover morgen dus meer), binnenlandredacteur Eppo König tikt driftig zijn Next Question (waarom mannen meer zweten dan vrouwen, en op de gang wordt gezellig gepraat (de correspondenten zijn de komende dagen even terug in de Alexanderpolder, en die willen natuurlijk alle laatste roddels horen).

Maar ik ben wel gewend aan de redactiesfeer. Gisteren was Tjeerd Posthuma even hier – hij schreef het verhaal ‘Hoe word je een man’ voor de Zin-pagina – en hij bekeek ons natuurlijk met frisse blik.

Jaaa… daar ben ik. Iedereen keek naar mij. Ik probeerde stoer terug te kijken, maar er zaten te veel mensen. Ik was omsingeld. Ik kon ze nooit allemaal tegelijk een stoere blik vol van onbevreesheid toewerpen. Dus in plaats van een coole “hallo allemaal, gij journalisten en redactionele medewerkers”, kwam er een soort “h-h-h-h”.

Vanaf maandag deze week blogt Tjeerd op dit blog over de eindexamens.