Twee Zweedse journalisten werden deze week in Ethiopië veroordeeld tot elf jaar gevangenisstraf, wegens ‘steun aan terrorisme’. Kort daarvoor maakte Reporters without Borders bekend dat het er wereldwijd niet goed voorstaat met de veiligheid van journalisten. Ze worden vermoord, gearresteerd en mishandeld. En ook met de persvrijheid gaat het niet goed. Niet alleen in landen als Noord-Korea en Turkmenistan. Er zijn ook zorgen over de Verenigde Staten, waar argumenten als ‘oorlog tegen terrorisme’ en ‘staatsveiligheid’ gebruikt worden om journalisten verdacht te maken. Of Frankrijk, waar de regering-Sarkozy geregeld dreigende taal uitslaat tegen de media. Wat zijn de cijfers en wat betekenen ze? En hoe vrij zijn de Nederlandse journalisten eigenlijk?
lees verder›

• egypte
• journalistiek
• Reporters Without Borders
• veiligheid

Politici regeren, geven leiding en inspireren. Althans, dat zouden ze moeten doen. De huidige eurocrisis maakt pijnlijk duidelijk dat politici het initiatief zijn kwijtgeraakt aan de beurzen, betoogt hoofdredacteur Rob Wijnberg vandaag in nrc.next. En sterker nog: het initiatief uit vrije wil hebben afgestaan. Kijk maar om je heen, schrijft Wijnberg:
lees verder›

• cijfers
• CPB
• economisch denken
• journalistiek
• Politiek

“Het is een rotstreek”, zei de eindredacteur van Uitgesproken VARA over het uittreden van de EO uit het gezamenlijke actualiteitenprogramma, zaterdag in de Volkskrant. “Je kunt christenen blijkbaar niet meer vertrouwen.” Jan Tromp, presentator van de rode versie van Uitgesproken, beschuldigde vorige week op Radio 1 de EO al van ‘achterbaksheid’ en ‘hoogmoed’. Achterbaks omdat de EO al met de overkoepelende NPO het opdoeken van de rubriek zou hebben bekokstoofd. En hoogmoedig omdat de EO zijn journalistiek superieur achtte aan die van de partners VARA en WNL.

Welkom in Hilversum, waar het zoveelste identiteitsoorlogje is uitgebroken. Grappig is dat nu ineens de VARA – met nieuwkomer WNL – tot het kamp van de preciezen behoort en de EO tot de rekkelijken. Immers, de VARA en WNL houden graag vast aan hun linkse en rechtste ‘standpuntenjournalistiek’, terwijl de EO in deze ‘balk’ (Hilversums voor een gezamenlijke rubriek) wilde opereren vanuit ‘de eigen missie en identiteit’, maar, aldus eindredacteur Bertus Tichelaar, “zonder de kijker een mening op te willen dringen”. Het conflict lag natuurlijk al in het idee van de EO-, VARA- en WNL-balk besloten. Hetzelfde decor, maar dan beurtelings in een groen (EO), blauw (WNL) en rood (VARA) jasje.

Hoe verzin je het. lees verder›

• EO
• journalistiek
• uitgesproken
• VARA
• WNL

Het Amerikaanse persbureau Bloomberg komt met een verfrissend nieuw initiatief in deze tijd van haastige, opiniërende internet- en televisiejournalistiek waarin geen tijd meer zou zijn voor degelijk onderzoek. In Washington DC krijgen verslaggevers en analisten binnenkort gerust een maand of langer de tijd om zich te storten op, bijvoorbeeld, de effecten van een nieuwe wet met een dikte van enkele telefoonboeken. Een geheel nieuwe organisatie, vooralsnog Bgov gedoopt, waar zeker honderd man zal gaan werken moet een mix gaan leveren van degelijke, traditionele journalistiek en diepgravende rapporten, zo blijkt uit een verhaal van media-instituut Poynter.

Duidelijk partijdige nieuwsvoorziening gedomineerd door soundbites rukt op, ook in Nederland. Bij PowNews, het nieuwsprogramma van  nieuwe publieke zender Powned, kwalificeerde men zich afgelopen vrijdag als ‘wij van het Geert Wilders journaal’. In de VS heeft Fox News de primeur dat op de eigen loonlijst alle Republikeinse politici staan die worden genoemd als mogelijke kandidaten bij de volgende presidentsverkiezingen (met slechts één uitzondering), merkte nieuwsblog Politico. Politici als Sarah Palin praten niet eens meer met andere media dan hun eigen Fox News. lees verder›

• bloomberg
• journalistiek
• Media
• New York Times
• PowNed

Media waarschuwen kijkers met pictogrammen als er teveel seks, geweld en gevloek aan hun product te pas komt. Maar is het niet raar dat er geen soortgelijke categorisering bestaat voor dubieuze journalistiek? Dat vroeg de Britse komiek  Tom Scott zich af. (Dit artikel verscheen eerder op Boingboing en Designboom)

lees verder›

• boingboing
• designboom
• journalistiek
• Tom Scott

Soms hoef je alleen maar even door te linken naar een journalistiek project. Top Secret America van The Washington Post is zo’n productie.

Sinds 9/11 heeft de VS zo’n reusachtig en geheimzinnig netwerk van inlichtingen- en veiligheidsdiensten opgericht dat niemand het overzicht meer heeft. Zo bracht de krant gebouwen in kaart die de overheid heeft gebouwd om onderdak te bieden aan werkzaamheden met de kwalificatie ‘top secret.’ Alleen al in Washington staan 33 speciale gebouwen. 854.000 mensen bij 1.271 overheidsdiensten en 1.931 bedrijven mogen met ‘top secret’ materiaal werken. Ze werken veelal langs elkaar heen. lees verder›

• 9/11
• journalistiek
• the washington post
• Top Secret America
• veiligheid
• Verenigde Staten

Het was de slotalinea van de wekelijkse column van Joris Luyendijk  in het weekblad van NRC Handelsblad, afgelopen zaterdag: ‘We moeten van geëngageerde journalistiek (die afstraalt op de journalist) naar engagerende journalistiek (die iets teweegbrengt bij de lezer).’

Schrijver Arnon Grunberg las de column van Luyendijk en reageert er vandaag op in zijn Barbapapacolumn (de vorm en locatie wisselt nogal eens) in de Volkskrant: ‘De journalist moet de lezer naar behoren informeren. Opvoeden en agiteren moet hij aan anderen overlaten.’

Denk nou niet, daar gáán we weer, want het blijft een relevante vraag: wat voor rol is er weggelegd voor de journalistiek? Moeten journalisten zich te allen tijde houden aan het adagium: feitenfeitenfeiten? Of is een lekkere scheut activisme op zijn tijd best welkom?

• arnon grunberg
• Joris Luyendijk
• journalistiek
• subjectiviteit

De website van het tijdschrift Rolling Stone is vernieuwd. Het dagelijkse muzieknieuws, de fotoseries en de muziekbesprekingen zijn aangevuld met audio en videobeelden. Lees dus over een band en hoor (en zie) meteen de muziek erbij.

Nog interessanter dan dat: via de website is sinds deze week ook het archief van het tijdschrift, dat in november 1967 begon, opengesteld. Lees oude interviews terug met “rock legends, from John Lennon to Lil Wayne, Bob Dylan to Kurt Cobain“.

Voor deze dienst, de Rolling Stone All Access, moet je wel betalen. Voor een maandabonnement op het digitale archief betaal je net geen 4 dollar (3 euro). Een jaarabonnement kost rond de 30 dollar (zo’n 22 euro). Is dat volgens jou een redelijk bedrag voor 43 jaar aan rockgeschiedenis? Ter vergelijking: een boek met de beste Rolling Stone-interviews (2007) kost op Bol.com 17 euro.

• journalistiek
• rockjournalistiek
• rolling stone

Stel je bent journalist, je wilt een stuk schrijven waar je ervaringsdeskundigen voor moet spreken. Maar in je directe omgeving kun je die mensen onmogelijk vinden. Je hebt op fora gezocht, het internet afgestruind. Niets. Wat rest je dan nog? Polsen op straat, het dichtstbijzijnde station of winkelcentrum? Daar werken mensen liever niet aan mee, is mijn ervaring.

Maar toen leerde ik Twitter te gebruiken. Met Twitter plaats je een oproepje en wacht je af.  Zeker vier of vijf reacties gegarandeerd.  En daar zitten altijd wel antwoorden van  mensen die waarde toevoegen aan je verhaal.  Oké altijd.., ik heb het tot nu toe twee keer gebruikt. Eén artikel ging over hoe stellen hun financiën samen regelen en die andere betrof bijzondere carrièreswitches door de crisis.

Het heeft beide keren zo goed gewerkt dat ik in de wandelgangen van de redactie iedereen aanklamp om te vertellen dat het een hele handige tool is bij het schrijven van stukken.

Daarom bij deze weer een oproep: lees verder›

• journalistiek
• Twitter

Een krantenredactie maakt dagelijks duizenden beslissingen. Uiteindelijk leiden die tot de krant die jij iedere ochtend in handen hebt en het blog dat je hier leest.

Dat zijn kleine beslissingen – welke tv-programma’s raden we aan, naar welke sites verwijzen we? – en grote: welke onderwerpen behandelen we in tekst en beeld, en welke niet?

Zo tref je in nrc.next bijna nooit verhalen aan over bekende Nederlanders, maar wel weer reportages van onze correspondenten in bijvoorbeeld Ivoorkust of Iran, en artikelen over privacy en technologie.
Dat zijn de meest zichtbare keuzes. Maar voor ieder verhaal maakt een verslaggever ook eigen afwegingen: wie spreek je voor een verhaal en welke bronnen gebruik je? Op de redactie geldt dat één bron geen bron is, dus we spreken met meerdere mensen voor er een verhaal komt en controleren hun beweringen ook weer.

Maar wat komt er in het uiteindelijke artikel en wat niet? Dat zijn afwegingen die wij zo objectief mogelijk proberen te maken in de wetenschap dat er niet zoiets bestaat als de definitieve waarheid.

Af en toe leggen we op het nextblog uit welke keuzes we hebben gemaakt, zoals gisteren bij de foto van de slachtoffers van de tsunami.

Vandaag deden we dat ook voor een keer in de papieren krant. Wat vonden jullie ervan?

• journalistiek
• nrc.next