Zijn we het woord pop up store al moe? Ik wel. Net als de woorden euro, schuldencrisis, rommelhypotheek en Mauro. Maar dit tijdelijke winkelconcept – we stappen maar even over op goed Nederlands – is toch weer verfrissend. CB$B opent maandag 7 november een pop up store met kunst in Amsterdam. Geen t-shirts of kleding met een kassa in een leegstaand pand, maar een tijdelijke galerie met ‘underground’ – ondergronds klinkt ook net niet – kunst. Gemaakt door jonge artiesten, tentoongesteld in een leegstaande ruimte op de Korte Keizerstraat.
Berichten met de tag Kunst
Zijn we het woord pop up store al moe? Ik wel. Net als de woorden euro, schuldencrisis, rommelhypotheek en Mauro. Maar dit tijdelijke winkelconcept – we stappen maar even over op goed Nederlands – is toch weer verfrissend. CB$B opent maandag 7 november een pop up store met kunst in Amsterdam. Geen t-shirts of kleding met een kassa in een leegstaand pand, maar een tijdelijke galerie met ‘underground’ – ondergronds klinkt ook net niet – kunst. Gemaakt door jonge artiesten, tentoongesteld in een leegstaande ruimte op de Korte Keizerstraat.
De vijf betaalbare kunstwerken van september
We Like Art maakt elke maand een selectie voor nrc.next
We Like Art wil graag de naar binnen gerichte kunstwereld een beetje opschudden. Ze signaleren en bespreken kunst van € 0 tot € 1.500 en geven aan waar je het voor welke prijs kunt kopen (eventueel met de Kunstkoopregeling). Op de nextblog selecteert gastblogger Michiel Hogenboom elke laatste woensdag van de maand een favoriete top vijf. We trappen af met een wereldster van eigen bodem.
1. Joep van Lieshout

Joep van Lieshout, AVL-Ville (2001), offset print, oplage 100, 92 x 116 cm, € 125,- (exclusief verzending)
Joep van Lieshout behoeft eigenlijk amper introductie. Deze Rotterdammer maakt al jaren internationaal furore met zijn 20 man sterke team. Moeiteloos schudt hij de ene na de andere tentoonstelling uit zijn mouw. Alleen dit najaar al is hij te zien in het Stedelijk in Amsterdam, in het Boijmans in Rotterdam, in Frankfurt, in Venetie, in Maastricht (Out of Storage), in de Fundatie in Zwolle, in het Koreaanse Gwangju, in Londen en in Eindhoven bij Piet Hein Eek. Voor 2012 staan er soloshows in Madrid, Ludwigsburg en Wenen op de agenda – en een hele rits groepstentoonstellingen natuurlijk. lees verder›
Breng een bezoekje aan de Strandbeesten
Kunstenaar Theo Jansen wil dat zijn creaties zelfstandig worden
Wie de komende twee weken in de buurt van de Haagse strandtent De Fuut komt, maakt kans om kunstenaar Theo Jansen aan het werk te zien met zijn Strandbeesten: enorme constructies van PVC die door de wind uit zichzelf bewegen. Jansen is er al ruim 20 jaar mee bezig, en slaagt erin zijn beesten steeds meer energie aan de wind te laten onttrekken. lees verder›
Ergens in het grensgebied tussen kunst en komedie: de Zwitser Ursus Wehrli maakt er sinds begin deze eeuw een sport van om Dingen Op Te Ruimen. Hij begon met kunstwerken van andere artiesten, zo vertelde hij in 2008 op een TED-conferentie, en houdt zich nu bezig met huis-tuin-en-keukensituaties als een bord lettervermicelli. Heel moeilijk of diepzinnig doet hij er verder niet over in dat praatje, hij noemt het zelf een hobby. “Onze treinen rijden op tijd. Wij Zwitsers zijn alleen tevreden als alles geordend is.” lees verder›
Terwijl de staat 200 miljoen euro bezuinigt op cultuur, gaat Rotterdam een duur voetbalstadion betalen. “Onaanvaardbaar”, vindt uitgever Wouter van Oosrchot. In de papieren versie van Next vertelt hij vandaag waarom:
De Raad voor Cultuur bracht eind april op diens verzoek advies uit aan staatssecretaris Halbe Zijlstra over de vraag hoe de cultuursector 200 miljoen euro per jaar kan bezuinigen.
De raad pleitte ervoor om de bezuiniging niet zo overhaast uit te voeren om de cultuursector de tijd te geven zich aan te passen. Zijlstra negeerde deze aanbeveling en hield vast aan de 200 miljoen bezuiniging ineens.
Alle protesten tegen de cultuurbezuinigingen geven het idee dat ‘de Nederlandse cultuur’ alleen maar kan bestaan bij de gratie van subsidie. Maar juist het ontbreken van deze aai over de bol van de overheid maakt kunstenaars alleen maar beter, schrijft beeldend kunstenaar Roland Maas vandaag in een opiniestuk in nrcnext.

Een kunstenaar verkoopt tijdens de Mars der Beschaving een stempel en inktkussen om papiergeld te bestempelen met de tekst 'Koopt Kunst'. Foto NRC / Vincent Mentzel
Volgens Maas wordt de gedachte dat kunstenaars gesubsidieerd moeten worden om professioneel kunstenaar te kunnen zijn in stand gehouden door de kunstwereld zelf.
Wat mij vooral verbijsterde, was dat gesubsidieerde kunstenaars en kunstenaars in de bijstand aangezien worden voor ‘professioneel kunstenaar’. Het huidige subsidiesysteem werkt als aai over de bol: zit je eenmaal in de subsidiemolen, dan heeft je werk ‘kwaliteit’ en word je als kunstenaar erkend; een volgende subsidie wordt waarschijnlijker; galeries zijn geïnteresseerder.
Maas vraagt zich af wat dit te maken heeft met professioneel kunstenaarschap. Want ben je niet juist “kunstenaar ondanks, en niet dankzij het ontvangen van een subsidie”? Zelf werd hij na het afstuderen van de kunstacademie in 1990 geconfronteerd met het feit dat hij als beeldend kunstenaar geen financiële steun van de overheid kreeg. Maas ging daarop in deeltijd werken, daarnaast ging hij ongesubsidieerd verder met zijn kunst: lees verder›
Het voornemen van dit kabinet om flink te bezuinigen op kunst en cultuur stoot producent Joop van den Ende, o.a. verantwoordelijk voor talloze Nederlandse tv-programma’s en theatershows, tegen de borst. Het is niet zozeer zonde van het talent dat zo geen kans meer krijgt, betoogt hij vandaag in de papieren nrc.next, het is een economisch domme beslissing:
Ik heb het laten onderzoeken. Volgens de cijfers levert een museumaanbod van internationale kwaliteit, in combinatie met andere kunstproducties, 3,4 miljoen meer bezoekers op dan momenteel het geval is. Die extra bezoekers, zowel Nederlanders als buitenlanders, zullen gemiddelde 388 euro per persoon besteden aan museumbezoek, horeca, overnachtingen in hotels, openbaar vervoer, souvenirs et cetera. Dat levert Nederlandse bedrijven en instellingen 1,3 miljard euro aan extra inkomsten op. Met ons belastingsysteem gaat hiervan rond de 50 procent naar de schatkist. Dat is 650 miljoen euro, op een investering van honderd miljoen. Kunst is geen linkse hobby, maar eigenlijk zeer rechts.
We Like Art wil graag de naar binnen gerichte kunstwereld een beetje opschudden. Ze signaleren en bespreken kunst van € 0 tot € 1.500 en geven aan waar je het voor welke prijs kunt kopen (eventueel met de Kunstkoopregeling). Op de nextblog selecteert gastblogger Michiel Hogenboom elke laatste woensdag van de maand een favoriete top vijf.
En dit keer is dat extra leuk want we blikken op ons blog al twee weken vooruit naar de grootste kunstbeurs voor hedendaagse kunst: Art Amsterdam.
1. Hans van der Meer

Hans van der Meer, Bradford – United Kingdom (2006), fotoprint op endurapapier, 40 x 50 cm, oplage 30, Van Kranendonk Gallery (stand 136), € 535,50
Check die man in de goal! Onderkoelde observaties van amateurvoetballers dat is waar Hans van der Meer om bekend staat. lees verder›
We Like Art wil graag de naar binnen gerichte kunstwereld een beetje opschudden. Ze signaleren en bespreken kunst van € 0 tot € 1.500 en geven aan waar je het voor welke prijs kunt kopen (eventueel met de Kunstkoopregeling). Op de nextblog selecteert gastblogger Michiel Hogenboom elke laatste woensdag van de maand een favoriete top vijf.
1. Emmeline de Mooij
Emmeline de Mooij trok in de afgelopen jaren met enige regelmaat naakt/ongekleed de natuur in; om primitieve nesten te bouwen, seances en zelfbedachte rituelen uit te voeren. De foto’s van deze handelingen ogen als een koortsige droom met een licht humoristische ondertoon, tussen ironie en volledige toewijding. lees verder›
Verbod op de Louis Vuitton-afbeelding in ‘Darfurnica’ leidt tot zelfcensuur
Logo's van wereldberoemde merken horen bij onze beeldtaal
De Haagse Haagse rechtbank oordeelde gisteren dat kunstenares Nadia Plesner het bekende Louis Vuitton-dessin niet mag gebruiken in haar schilderij ‘Darfurnica‘. De afbeelding ervan, een uitgemergeld negroïde kind die de bekende tas vasthoudt, is een inbreuk op het modemerk. Volgens tekenaar Ruben L. Oppenheimer (wiki) beperkt een verbod op het gebruik van logo’s of merknamen de vrijheid van kunstenaars en cartoonisten, zo schrijft hij vandaag in nrcnext. Oppenheimer tekent (politieke) spotprenten voor onder andere NRC Handelsblad en De Standaard.
lees verder›








