Foto Flickr Luis Muatoz
Bezoerkers van de tentoonstelling Sexhibit, eerder deze maand in Manila. Foto Reuters John Javellana
Het nachtleven, de kosten van een glas bier, de aanwezigheid van een (wereldwijd bekend) voetbalteam en – natuurlijk – de vrouwen. Op deze factoren heeft de Britse site AskMen, die dagelijks een half miljoen bezoekers krijgt, ‘s werelds bekendste steden beoordeeld en een top 29 ‘beste bestemming voor de single man’ bepaald.
Bovenaan de lijst: Barcelona (met 85,1 punten), Buenos Aires (met 84,8 punten) en Miami (met 84,2 punten). Op de laatste plaats geëindigd: ons eigen Amsterdam (met 74,4 punten).
Barcelona die de hoogste punten scoort met ‘explorability’, wint het van die andere Spaanse stad Madrid omdat het een ‘bastion van urban cool’ is. Daarbij heeft Barcelona strand, Gaudi, tapas en… voetbal.
Because of the city’s love affair with the outdoors, sport is big business — most notably in the form of the Barcelona Football Club, housed inside the third largest stadium in the world, with a capacity of 110,000.
Over Amsterdam merken de redacteuren van AskMen als eerste op dat de stad, ondanks de recente wat ‘conservatievere politieke hervormingen’, slechts ietsjes minder ‘ontuchtig’ is geworden. lees verder›
Waar denkt een man aan, als hij niet aan seks denkt? Die vraag wou schrijver Sheridan Simove in het boek ‘What Every Man Thinks About Apart From Sex’ beantwoorden. Het resultaat: tweehonderd lege pagina’s en een bestseller in Groot-Brittannië.
Publiciste Lisette Thooft beweert op de opiniepagina van de papieren nrc.next vandaag dat niet mannen, maar vrouwen de grote seksisten zijn: vrouwen zijn volgens haar al sinds mensenheugenis dominant in liefdesrelaties tussen man en vrouw. Onder andere naar aanleiding van literatuuronderzoek naar liefdesverhalen door de eeuwen heen, concludeert ze:
In de westerse cultuur is het woeste vrouwelijke libido in de loop der eeuwen ‘beschaafd’, maar daarmee is niet gezegd dat vrouwen de strijd tussen de seksen hebben opgegeven. Ze vechten nu met andere middelen: ze zijn emotioneel onverzadigbaar. Ze hebben een ander zelfbeeld bedacht, dat van de vrouw die al millennia lijdt onder patriarchale onderdrukking, seksueel verkrampt raakte door de patriarchale godsdienst en zich nog altijd niet vrij kan ontplooien vanwege de mannelijke overheersing. En die dus met alle égards omgeven moet worden en zich veeleisend en onsportief mag gedragen. Ook in hedendaagse vrouwen zit die onverzadigbaarheid, verborgen onder seksuele beschikbaarheid en slachtofferfeminisme.
Nemen ouders met een mannelijke oppas via internet een onnodig risico? Vandaag in de papieren nrc.next aandacht voor oppaswebsites die overwegen mannen te weren.
De meeste van deze sites zijn te vergelijken met het prikbord van de supermarkt. De beheerder screent de oppassers niet, ouders moeten zelf maar beoordelen aan wie ze hun kinderen toevertrouwen. Maar ouders blijken helemaal niet zo veeleisend te zijn als ze zelf een oppas zoeken. Referenties en diploma’s zijn vaak minder belangrijk dan praktische zaken en ze willen al helemaal niet extra betalen voor een site die de oppassers wél screent.
Door de recente misbruikschandalen lijkt één criterium voor veel ouders wel steeds belangrijker te worden: het geslacht.
De website Oudermatch.nl overweegt nu mannelijke oppassers te gaan weren. Is dit terecht of worden mannen hiermee onterecht gedscrimineerd? Een gevalletje: met een kanon op een mug schieten? En lopen kinderen met vrouwen niet weer andere risico’s? Het schijnt namelijk zo te zijn dat vrouwen kinderen weer sneller slaan dan mannen.
Wat vinden jullie?
We hadden het al even over de feminisme-check voor films, nu zijn de mannen aan de beurt. Wat maakt hen emotioneel? Aanleiding is Toy Story 3. Die film rapporteert de BBC, maakt mannen aan het huilen.
Middle-aged men are not “supposed” to cry during movies. But there’s a been a groundswell of admissions that Toy Story 3 is having just such an effect, and that it might be part of a growing trend of more subtle emotion inducing on the silver screen.
In het filmpje in het artikel leggen de regisseurs uit waarom je tranen in je ogen krijgt van Toy Story.
De BBC heeft inmiddels een heel dossier aangelegd over waarom en wanneer mannen huilen. Hoog op de lijst: je ouders trots maken, sorry zeggen, de geboorte van je eerste kind, verliezen in een moeilijke wedstrijd, winnen in een moeilijke wedstrijd. Maar waarom Toy Story 3? Er gebeurt niets tragisch. Geen stergevallen, niemand die zijn leven opoffert. Misschien, opperen de auteurs, omdat het over kinderen gaat die het huis uitgaan.
Op het artikel kwamen volop reacties van lezers die hun favoriete huilfilms met huilscenes gaven. Babe, a Night before Christmas, The Italian Job, Rocky. BBC inventariseerde ze, lees ze hier allemaal.
En nu de onvermijdelijke vraag: van welke film ga jij huilen? Ik biecht alvast wel de eerste op:
It’s a men’s world? Allang niet meer. Neem deze voorbeelden uit een geruchtmakend artikel in het Amerikaanse blad The Atlantic.
In Amerikaanse geboorteklinieken wordt steeds vaker om een meisje gevraagd. Soms is de verhouding zelfs 2 op 1.De titel van het stuk is ‘Het einde van de mannen’. Dat mannen en vrouwen verschillend zijn, staat niet eens meer ter discussie. De centrale stelling is dat voor de mannelijke eigenschappen steeds minder plaats is. lees verder›
Had iemand mij vijf jaar geleden verteld dat ik unisexbroeken van Monkee Genes zou dragen, dan had ik die persoon uitgelachen. Een strakke broek, ik? Absoluut niet. Aan modegrillen doe ik niet. Blijkbaar wel dus, want ik 2007 kocht ik bij American Apparel in de Lower East Side de eerste. Inmiddels zijn de skinny jeans gemeengoed. En als ik een normale jeans aantrek, voelt het alsof ik er in verzuip. Ik vind skinny nu ook écht mooier. Dankzij die ongelooflijk listige mode-industrie.
Still uit BBC-video
Bij G-Star denken ze nu dat de volgende variant op de strakke mannenbroek eentje met een laag kruis is (foto). Maar dat is al oubollig, zo lijkt het. Want het Britse warenhuis Selfridges verkoopt sinds kort een nogal androgyne herencollectie van Unconditional. Met leggings en rokken. En aangezien de H&M alles kopieert wat winkels als Selfridges doen, hangen ze daar binnenkort vast ook.
BBC ging alvast op onderzoek uit en vroeg winkelend publiek op Oxford Street naar hun mening over de rok. Niet helemaal eerlijk: de reporter trekt allemaal vrouwelijke items aan, terwijl de kracht in de combinatie met ‘stoere’ elementen ligt. De reacties? Verbazing, maar ook een paar open houdingen. lees verder›
Even een update in de traditie van de crisisfilter. Het CBS heeft vanmorgen de nieuwe werkloosheidscijfers gepubliceerd. De werkloosheid is gestegen tot 5 procent. Dat klinkt misschien een beetje abstract, met die procenten. Het komt er op neer dat er nu 390.000 personen werkloos thuiszitten. Dat zijn er 96.000 meer dan een jaar eerder.
Vooral mannen hebben hun baan verloren. Zij vormen tweederde van de nieuwe groep werklozen. Hierdoor zijn de werkloosheidspercentages van mannen en vrouwen dichter bij elkaar gekomen. Inmiddels is 5,4 procent (vorig jaar 4,6) van de vrouwelijke beroepsbevolking werkloos tegenover 4,7 procent (vorig jaar 3,1) van de mannelijke.
Het is jaren geleden dat er zo veel mensen werkloos waren. Toch doen we het in Nederland nog relatief goed. lees verder›
