Afgelopen maand merkte ik in deze krant op dat er nog niet door traditionele media over de opstanden in Tunesië werd geschreven. Dezelfde dag nog kreeg ik het verzoek van de Tunesische site Nawaat, waar alle informatie en blogs over de demonstraties werden gedeeld. Zij wilden de Engelse versie publiceren. Aan de hand van die publicatie kwam ik in contact met verschillende Tunesiërs, en kreeg ik verzoeken om interviews van de traditionele media zoals BBC en de Amerikaanse publieke radio. Inmiddels hebben de demonstraties geleid tot het vertrek van President Ben Ali en heeft het nieuws uit Tunesië alle Westerse media luid en duidelijk bereikt.

Maar niet alleen de Westerse media werden bereikt. De Tunesische opstanden, en het aftreden van Ben Ali na 23 jaar, zorgen voor steun en inspiratie in de rest van het Midden-Oosten. De Tunesische opstanden zijn uniek omdat ze niet door Islamisten worden gevoerd en ook niet door het Westen worden geleid. Aan de basis staat een burgerbeweging, die zich op straat en op het internet manifesteert. Waarschijnlijk heeft een aantal alleenheersers in de rest van het Midden-Oosten een onrustig weekend gehad. Wie zou de volgende zijn? In Egypte gingen jongeren met Tunesische vlaggen de straat op. De toekomst van Tunesië is onzeker, maar wij kunnen veel leren van wat er de afgelopen weken gebeurde.

lees verder›

• Media
• mensenrechten
• online
• opinie
• strijd
• Tunesië
• vrijheid

Update: De toekenning van de prijs aan Liu, die in december 2009 werd veroordeeld tot elf jaar gevangenisstraf wegens de publicatie van een pamflet voor democratische hervormingen, brengt de Chinese autoriteiten in ernstige verlegenheid. Een woordvoerder van het ministerie van Buitenlandse Zaken in Peking noemde de toekenning vanmiddag in een reactie „een obsceniteit tegen de vredesprijs”. Volgens hem is dit „strijdig met de principes van de Nobelprijs”. In een verklaring zei het ministerie dat dit de relatie met Noorwegen schaadt. Binnen China zal de prijs voor Liu worden uitgelegd als een vorm van westerse inmenging in Chinese binnenlandse zaken.

De Nobelprijs voor de Vrede gaat dit jaar naar de Chinese dissident Liu Xiaobo. Dat heeft het Noorse Nobelcomité vanochtend in Oslo bekendgemaakt.

De dissident krijgt de prijs “voor zijn lange en niet-gewelddadige strijd voor fundamentele mensenrechten in China”. Het comité noemt Liu “een symbool voor de strijd voor mensenrechten in China”. Hij werd in januari 1991 veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf wegens zijn rol in demonstraties op het Tiananmenplein.

China had vooraf gewaarschuwd dat als Liu de prijs zou winnen, dit gevolgen zou hebben voor de betrekkingen tussen Noorwegen en China.

lees verder›

• Arafat
• China
• dissident
• Henry Kissinger
• Liu Xiaobo
• mensenrechten
• nobelprijs voor vrede
• Tiananmenplein

In november 2008 ontbeet ik met Kai-Fu Lee, de vice-president van Google China. Hij had een zaaltje in het nieuwste Marriot-hotel van Peking afgehuurd om eens te spreken met technologiebloggers. Zes koks hielden het luxe buffet in de gaten terwijl Lee zijn optimisme deelde. Google’s marktaandeel groeide, de gebruikers waren hoogopgeleid en de Chinees-Engels-vertaler op Google Translate deed het steeds beter.  Maar er was wel censuur. ‘s Avonds googlede ik in een bar de verboden beweging ‘Falun Gong’. Mijn iPhone gaf een obscure foutmelding. Tien minuten lang mocht ik niet meer internetten. Maar Kai-Fu Lee wilde het systeem van binnenuit veranderen. Net als Microsoft.

Als Kai-Fu Lee nog bij Google had gewerkt (hij vertrok tot verdriet van Google in september 2009), had hij vandaag een drukke dag gehad. In een blogpost laat de Chief Legal Officer van Google weten dat na een aantal Chinese hackeraanvallen op Gmail-accounts van mensenrechtenactivisten het internetbedrijf klaar is met China. lees verder›

• China
• Google
• mensenrechten
• pr

Het ministerie van Buitenlandse Zaken is hard op zoek naar kandidaten voor de mensenrechtentulp, de mensenrechtenprijs van de Nederlandse regering. Daarom roept Minister Verhagen iedereen op om voor 23 augustus mensenrechtenactivisten te kandideren. Er zijn wel enkele voorwaarden aan de kandidatuur verbonden, zoals weergegeven in een persbericht van Buitenlandse Zaken:

Alleen individuen komen in aanmerking voor de prijs, dus geen organisaties. Zij moeten dagelijks bezig zijn met de bescherming of bevordering van de mensenrechten. Bij hun werk hebben zij negatieve persoonlijke gevolgen ondervonden of zij lopen daarop het risico. Het zijn activisten die baat kunnen hebben bij de erkenning en zichtbaarheid die gepaard gaan met het winnen van de prijs.

Alle kandidaten worden voorgelegd aan een jury, die uiteindelijk drie kandidaten nomineert voor de prijs. Minister Verhagen kiest uit deze nominaties de uiteindelijke winnaar. lees verder›

• aung Sang Suu Kyi
• Birma
• Justine Masika
• mensenrechten
• mensenrechtenactivist
• mensenrechtentulp
• nominatie
• prijs