Dorothy, Toto, Blikken Man, Leeuw en Vogelverschrikker wandelen vandaag weer over de regenboog de bioscoop in. De digitaal gerestaureerde versie van The Wizard of Oz, de film die revolutionair was in 1939 vanwege het gebruik van kleur, draait vanaf vandaag weer in veertig Nederlandse bioscopen. Waarom willen we ook vandaag nog naar een tachtig jaar oude film? Hans Beerekamp legt het uit in het cover verhaal van nrc next.
Vannacht werden de Oscars uitgedeeld. Grote winnaar was The King’s Speech: de film kreeg het beeldje voor beste film, beste mannelijke hoofdrol (Colin Firth), beste regie (Tom Hooper) en beste originele script (David Seidler). Natalie Portman won de Oscar voor beste vrouwelijke hoofdrol in Black Swan en de beste bijrollen waren van Christian Bale en Melissa Leo, beiden in The Fighter.
Een korte samenvatting van de uitreiking van de belangrijkste prijzen:
Vannacht worden in het Kodak Theatre in Hollywood voor de 83e keer de Academy Awards, ook wel bekend als de Oscars, uitgereikt. The King’s Speech is dit jaar ‘the big guy’ met twaalf nominaties, onder meer voor Beste Film. Andere favorieten zijn True Grit, Inception en The Social Network. Filmmakers doen er alles aan om in aanmerking te komen voor de prestigieuze filmprijs. Want een Oscar betekent niet alleen eer, maar ook extra omzet. Onderzoeksbureau Media by Numbers berekende dat een oscarnominatie een film gemiddeld 18,2 miljoen dollar extra oplevert. Een gewonnen oscar kan de dvd-verkoop stuwen met dertig miljoen.
En filmmakers weten precies met welke films ze de ruim zesduizend leden van de Academy kunnen behagen. Films waarin de hoofdpersoon een handicap heeft, of homoseksueel is, doen het goed. Ook films die een belangrijke historisch thema aansnijden zijn geliefd bij de Academy. Alles natuurlijk met mate, de films mogen niet te aanstootgevend zijn. De Oscars zijn geen weerspiegeling van de Amerikaanse filmindustrie zoals die is, maar zoals die zichzelf graag ziet.
De aanwezigheid van alle ‘Oscaringrediënten’ is niet altijd een garantie voor succes. Net zo belangrijk is de campagne die de filmmakers voeren. De Spaanse acteur en Oscarwinnaar Javier Bardem vergeleek de maandenlange promotietour voor No Country For Old Men met de presidentiële verkiezingscampagne. Ook politieke factoren spelen een rol bij het bepalen van de Oscarwinnaars. Zo versloeg de ’Irakfilm’ The Hurt Locker vorig jaar het 3D-sprookje Avatar in de categorie Beste Film. In een jaar met minder kritiek op de oorlog in Irak was dit misschien andersom geweest.
Kritiek op de Oscars is er genoeg. NRC-filmrecensent Peter de Bruijn noemt de dominantie van Engelstalige films. “De rest van de film is verbannen naar de categorie Beste Niet-Engelse Film. Als je echt wilt weten waar de interessante films vandaan komen, zijn de competitiees van toonaangevende filmfestivals als Cannes en Venetië veel belangrijker”.
Daarnaast spelen bij de Oscarverkiezingen teveel factoren die niets met films te maken hebben, zoals geld, netwerken en marketing. Maar helemaal onzin zijn de Oscars nou ook weer niet. De Bruijn: “het zijn vakprijzen die worden toegekend door de beste vertegenwoordigers van de meest professionele en succesvolle filmindustrie ter wereld. Die mensen hebben er echt wel kijk op.”
De drieëntachtigste editie van de Academy Awards komt steeds dichterbij. Op 27 februari worden de beste acteurs, actrices, films en regisseurs bekroond voor hun werk van het afgelopen jaar. Critici, trendwatchers en journalisten gissen al weken wie de gekoesterde vergulde Oscarbeeldjes mee naar huis zullen gaan nemen.
Natuurlijk kon naamgenoot Oscar Mopperkont (Oscar the Grouch) uit Sesamstraat (wiki) niet achterblijven met zijn voorspelling.
Een paar van zijn favorieten: acteur Colin ‘Filth’ – want met zo’n naam kan je niet verliezen; Nicole Kidman voor haar rol in de film ‘Rabbit hole‘ – een konijnenhol is doorgaans vies en daar houdt Oscar wel van; en natuurlijk de ‘trash talking‘ Christian Bale. Kijk zelf maar:
Het draagt natuurlijk flink bij aan de bekendheid van de Britse straatkunstenaar Banksy, dat niemand weet wie hij is. Maar ik kan me zo voorstellen dat hij ondertussen wel baalt dat hij niet een keer de eer kan opstrijken die hem toekomt.
Banksy, die onlangs samen met Thierry Guetta de ‘documentaire’ Exit Through the Giftshop maakte, kreeg vorige week te horen dat hij genomineerd is voor de Oscar voor beste documentaire. Of de film eigenlijk wel in deze categorie thuis hoort is overigens nog steeds de vraag. Niemand weet in hoeverre de film eigenlijk echt is. lees verder›
Zojuist zijn de nominaties voor de 83e Academy Awards (ook wel Oscars) bekendgemaakt. The Social Network, grote winnaar bij de Golden Globes, sleepte acht nominaties binnen. Inception haalde er ook acht binnen, maar The King’s Speech (twaalf) en True Grit (tien) gingen daar nog overheen.
De nominaties voor de belangrijkste Awards op een rijtje:
Beste film
Black Swan, The Fighter, Inception, The Kids Are All Right, The King’s Speech, 127 Hours, The Social Network, Toy Story 3, True Grit en Winter’s Bone.
Beste acteur
Javier Bardem (Biutiful), Jeff Bridges (True Grit), Jesse Eisenberg (The Social Network), Colin Firth (The King’s Speech), James Franco (127 Hours)
Beste actrice
Annette Bening (The Kids Are All Right), Nicole Kidman (Rabbit Hole), Jennifer Lawrence, (Winter’s Bone), Natalie Portman (Black Swan) en Michelle Williams (Blue Valentine). lees verder›
Filmgenres zitten vooral in het hoofd van de kijker. Misschien werkt het zo: de toeschouwer ziet een film voor het eerst in de bioscoop en krijgt een stroom van soms heftige indrukken te verwerken die niet kan worden stopgezet. Prettig, maar ook enigszins ongemakkelijk, soms zelfs angstaanjagend. Hokjes bieden houvast. Als film x lijkt op film y heeft de kijker iets om zich aan vast te houden en de onrust te bezweren. Die behoefte zou weleens groter kunnen zijn dan de wens om iets nieuws te zien.
Veel films spelen met genreverwachtingen, voldoen er in sommige opzichten wel aan en in andere juist weer niet, of mengen genres op een manier die nieuw en verrassend kan zijn. Dat spel tussen herkenbaar zijn én verschil maken, is volgens sommige kunstsociologen de doorslaggevende factor die het succes bepaalt van een kunstwerk of een cultureel verschijnsel. Toch speelt dit mechanisme in de manier waarop over films wordt gesproken en geschreven maar een geringe rol, kleiner in ieder geval dan de niet aflatende energie – en ook wel achteloosheid – waarmee te allen tijde de juiste film in het juiste hokje moet worden geplaatst. lees verder›
Nrc.next-recensent Coen van Zwol waardeerde de film The Hurt Locker (winnaar van zes Oscars zondagnacht) begin februari met 4 ballen (er zijn maximaal vijf ballen te vergeven). Dit schreef hij:
Hoezo is oorlog een hel? Voor sommigen is het de ultieme trip. Ik kende ooit zo iemand: werd er geschoten, dan veranderde hij in een junkie vlak voor zijn fix. Terwijl hij zich in zijn kogelvrij vest wrong, liep zijn gezicht rood aan, trilden zijn handen, ging hij zweten en ratelen. Kom op, erop af, we zijn helden! Niet toevallig zijn oorlogsjunkies vaak ook gokkers. Zoals de documentaire The Player recentelijk vaststelde: een echte gokker zet zichzelf op het spel. Welke inzet is hoger dan je leven, welke adrenalinerush machtiger dan doodsangst?
„De opwinding van de strijd is een krachtige en vaak fatale verslaving, want oorlog is een drug”, citeert The Hurt Locker oorlogsverslaggever Chris Hedges. Deze film, gebaseerd op een verslag van journalist Mark Boal die meereisde met bomexperts in Irak, gaat over zo’n verslaafde. William James (Jeremy Renner) is de nieuwe teamleider van een groep bomexperts. Voor hem is Bagdad de ultieme opiumkit. Buitenstaanders slaan hem bewonderend op zijn schouders na weer een kamikaze-actie: man, dat was wild! Zijn teamleden hebben bedenkingen: deze cowboy sleept hen steeds nodeloos mee in het gevaar. Ze houden de dood liever op armlengte.
Goedemorgen, hebben jullie vannacht gewoon geslapen en daardoor geen idee wie de grote winaar was bij de Oscars? Welnu, dan eerst even een opsomming van de belangrijkste Oscars:
Crew van The Hurt Locker viert Oscar. Linksvooraan Kathryn Bigelow. Foto Reuters / Gary Hershorn
Aanstaande zondag. De dag dat we weten of Avatar volgens de Academy de beste film van het jaar is. Of toch Irak-film The Hurt Locker? Wat we sowieso zullen zien: schreeuwende fotografen, slinks lachende acteurs en eindeloze decolletés op de rode loper. En: emotionele dankwoorden. Dat laatste nam filmmaker Joe Sabia als inspiratie voor een vermakelijk Oscar-videootje, ‘Thankful Oscars’. Een compilatie van sterren die hun bedankwoordje uitspreken. Huilend, lachend of bloedserieus. Enjoy. The New York Times heeft trouwens een mooie themablog over het ‘awards-seizoen’.
