De blog van Grunberg is een feest. Vrijwel elke dag publiceert hij met scherpe, grappige of schokkende observaties. Vaak van gebeurtenissen in zijn fascinerende kennissenkring, maar de schrijver zoekt elk jaar ook wel een paar situaties op waar hij normaal nooit komt. Zoals een Roemeense spa, waar hij als masseur ‘genot overbracht’. Of een paar logeerfeestjes bij meerdere gezinnen in de Utrechtse Vinexwijk Leidsche Rijn. Over zijn belevingen schrijft Grunberg dan voor NRC.

Wil je dat een keertje van dichtbij meemaken? Dat kan! Grunberg gaat graag deze zomer met je op vakantie. lees verder›

• arnon grunberg
• schrijver
• vakantie

Toen Roberto Saviano in 2006 zijn boek Gomorrah publiceerde, was hij trots. Dit was alles wat hij altijd al wilde: een indrukwekkend boek afleveren. Nu haat hij het boek. Als Saviano het in de etalage ziet liggen, kijkt hij weg.

Gomorrah gaat over Napolitaanse maffia, de camorra. Het is een aanklacht tegen de verderfelijke invloed van de maffiosi op de stad en haar (jonge) mensen. Twee miljoen exemplaren verkocht Saviano in Italië. En nog eens twee miljoen daarbuiten. Het filmfestival in Cannes bekroonde de verfilming.

,,Als man heb ik spijt van het boek, maar als schrijver niet”, vertelt Saviano aan journalisten die altijd dezelfde vraag stellen. Als hij die interviews geeft, is hij vaak in het buitenland. Wanneer hij in Italië is, slaapt hij in kleine, bedompte huizen zonder buitenruimte. Hij verhuist elke paar weken. lees verder›

• cannes
• gomorrah
• italië
• maffia
• napels
• roberto saviano
• schrijver
• the times

Deze zomer selecteren NRC-boekenredacteuren hun favoriete boeken voor op het strand. Deze week de keuze van Gert Jan de Vries.

• Tom Rob Smith: Kind 44, Anthos, €12,50 Het boek heeft alles in zich om als ongeloofwaardig en overdreven spectaculair te worden afgedaan: een maatschappij waarin een man moet kiezen tussen het vermoorden van zijn vrouw en het laten vermoorden van zijn ouders, waarin intimiteit verdacht is en geluk verboden – er zijn schrijvers uitgejouwd om minder. Kind 44 is echter gebaseerd op ware feiten die Smith onder andere ontleende aan Solzjenitsyn. Alleen onze gids door de communistische heilsstaat, de bijzonder ambitieuze KGB-agent Leo Demidov, boetseerde hij zelf. Modelburger Leo martelt zonder enig moreel probleem verraders van het Sovjetideaal en stuurt ze vervolgens door naar de vernietigingsafdeling van Loebjanka, het hoofdkwartier van de geheime dienst. Totdat Leo beseft dat de werkelijkheid weleens anders in elkaar zou kunnen zitten dan hij heeft geleerd.  Hij waagt het te twijfelen aan de Sovjet-leerstelling dat er in de ideale samenleving geen moordenaars bestaan. De bewijzen dat er een seriemoordenaar werkzaam is, stapelen zich namelijk op, al worden ze alom ontkend. Leo gaat op jacht naar de man voor wie de Rostov Ripper model stond. Ongeloofwaardig en toch historisch verantwoord. Kind 44, het voorbeeldige resultaat van research en verbeeldingskracht, vormt vermoedelijk de beste preventie tegen goelagontkenners. lees verder›
  
  • boek
  • boeken
  • detectives
  • geluk
  • journalist
  • schrijver
  • stalinisme
  • strand
  • zomer
  Door Sander Heijne

   

  reageer

  op 10 augustus 2009

  

52. Dat was het getal dat continu door het hoofd zong van de beroemde Amerikaanse schrijver Russell Shorto, nadat hij zich anderhalf jaar geleden in Amsterdam vestigde. Stomverbaasd én geïrriteerd was Shorto, die zichzelf links noemt, toen hij merkte dat hij 52 procent van zijn salaris aan de Nederlandse fiscus moest afdragen.

Gaandeweg werd dit leed verzacht, toen Shorto ontdekte dat hij van de staat geld kreeg voor schoolboeken, en kinderbijslag en vakantie. Zijn verbazing werd er niet minder om. Het werd een drijfveer om de Nederlandse verzorgingsstaat te verkennen (en met Amerika te vergelijken), wat resulteerde in een lang artikel in The New York Times.

De verschillen met Amerika zijn reusachtig, concludeert Shorto. Hij roemt de goedkope Nederlandse gezondheidszorg, die “ouderwetser en persoonlijker” aanvoelt. Lyrisch is hij over sociale huurwoningen.

Dan slaat de toon van zijn betoog om. Soms wordt hij overvallen door een zwaarmoedigheid, schrijft hij, die gaandeweg steeds donkerder wordt. lees verder›

• amerika
• Amsterdam
• foto
• geld
• gezondheidszorg
• links
• Nederland
• schrijver
• time
• unicef

‘Goede morgen, daar ben ik dan’, schreef schrijver Martin Bril twee weken geleden in zijn eerste column op pagina 1 van de Volkskrant. ‘Ik had liever nog twee jaar gewacht, maar omstandigheden dwongen de krant mij deze ereplaats nu al aan te bieden.’ Het was een droom van de vandaag op 49-jarige leeftijd overleden columnist Martin Bril: een vaste plek op de voorpagina. Maar toen die droom twee weken geleden uitkwam, wist Bril al dat hij stervende was.

Vandaag overleed hij op 49-jarige leeftijd aan de gevolgen van darmkanker. ‘De zaak loopt eerder uit de hand dan dat de ziekte zich timide ergens in een verborgen hoekje van het lichaam terug heeft getrokken,’ schreef hij vorige maand in een van zijn laatste columns. lees verder›

• martin bril
• overleden
• schrijver
• volkskrant