Berichten met de tag The guardian

Warm en soms ‘a little handsy’, zo omschrijft Britse krant The Guardian de relatie tussen Barack Obama en de Australische premier Julia Gillard. En dit illustreren ze met een fotoserie die zowel vermakelijk als flauw is. Dat laatste vooral dankzij de bijna Daily Mail-waardige fotobijschriften.

Zoals het  bijschrift “The Australian media have noted that Obama and Gillard, pictured here at their joint press conference at Parliament House in Canberra, can be ‘a little handsy’” bij deze foto:

An-Australian-and-America-010-480x349 Barack Obama en Julia Gillards handsy omgang

Foto Jason Reed / Reuters

 

Of het bijschrift bij deze foto, een paar dagen geleden gemaakt op Hawaii tijdens de APEC bijeenkomst, waarin wordt opgemerkt dat Obama en Gillard een ‘hartelijke relatie’ hebben: lees verder

Een dezer dagen telt de aarde volgens de Verenigde Naties voor het eerst in de geschiedenis 7 miljard mensen. Dat zijn er 6 miljard meer dan in 1800. En betekent dat we in 50 jaar tijd meer dan verdubbeld zijn.

Eerder deze week berichtten we al over een mooi stukje datajournalistiek van The Guardian: een interactieve wereldkaart waarmee ze de bevolkingsgroei tot 2100 (dan waarschijnlijk tot 10 miljard gegroeid) in kaart brachten.

Maar ook de BBC heeft een leuk interactief speeltje bedacht: een programma dat uitrekent de hoeveelste persoon op aarde jíj was.

Het programma rekent aan de hand van je geboortedatum uit welk nummer je was op het moment dat je geboren werd (ik zette de teller in 1980 bijvoorbeeld op 4,440,528,252) maar maakt ook een schatting welk nummer je in totaal was (ik was de  79,021,940,229ste persoon die sinds het begin van de geschiedenis geleefd had). Kijk hier wat jouw nummer is.

Schermafbeelding-2011-10-28-om-11.10.42-480x366 De hoeveelste persoon op aarde was jij?Eind vorig jaar maakte National Geographic al een filmpje waarin het tijdschrift liet zien dat we met de toen al voorspelde 7 miljard mensen best op deze aarde passen – we passen zelfs allemaal in Los Angeles. Het gaat, zo toont het filmpje, alleen wel om het vinden van een juiste balans: lees verder

city-londen-480x239 Joris Luyendijk, antropoloog in de City

Foto AP

Hoe zat het eigenlijk met dat blog dat oud-NRC-medewerker Joris Luyendijk zou gaan schrijven voor The Guardian? Hij begon officiëel op 1 juni met zijn antropologisch onderzoek van de bankiersscene in de Londense City, het financiële centrum van Europa, en vandaag verscheen de eerste post. “Drie jaar na Lehman’s collapse“, legt hij uit per mail. In zijn openingsbericht legt hij uit dat het hem flink wat moeite kostte om bankiers te spreken te krijgen over hun werkomgeving:

Look, I’d tell them via email, everybody hates you. Do you hate yourself? No, you don’t. Then why don’t you tell me about your life, your ups and downs and what an average working day for you looks like? I’ll work your words into a portrait of a banker as a human being, we’ll anonymise it because you’ve probably signed a document saying you’ll never speak to the press, and then we’ll post it on my Guardian blog. Who knows, when they read about you in your own words, people outside the financial sector may change their minds about you — or at least come to a more nuanced and realistic view of what people like you are all about.

This was my pitch and most of the time it failed. lees verder

1960-PSYCHO-001 Janet Leigh was nooit bij Norman Bates motel gestopt als ze een iPhone had gehad

Psycho, Jaws, The Ring, Goldfinger, iedere film waarin iemand op de vlucht is voor een bloeddorstige seriemoordenaar. In een vermakelijk artikel van The Guardian lezen we dat de scenario’s van al deze films totaal niet meer werken sinds de ontwikkeling van de nieuwe, hedendaagse technologie.

Neem Scream, zou de originele film in deze tijd van smartphones zijn opgenomen, dan had Sidney zich vast niet zo lang voor de personen achter het Scream-masker kunnen verbergen zonder dat haar telefoon een What’sApp-bericht had binnengekregen en het piepje haar verstopplek had onthuld. Of, aan de andere kant, had Sidney met haar telefoon al aan het begin van de film om hulp kunnen sms’en. Al met al was het een stuk minder lange film geworden dus. En Scream is niet de enige film waarvan het verhaal niet meer had gewerkt.

Schrijver Joe Queenan van The Guardian laat in het artikel zien hoe een aantal klassiekers nooit gemaakt hadden kunnen worden in de tijd van smartphones, iPads, Twitter, Facebook, Google en zelfs Tripadvisor. Hier een paar mooie voorbeelden:

Psycho: Before checking into the Bates Motel in a deserted California backwater, Janet Leigh consults Trip Advisor on her iPhone and reads: “Smelly, dirty, really creepy owner, constantly talks to a mother no one ever sees. Filthy shower, manager’s office smells of stuffed birds, no Wi-Fi. lees verder

The ClockDit weekend was The Clock, een film van beeldend kunstenaar Christian Marclay, te zien als onderdeel van de British Art Show in Londen. The Clock is een film van 24 uur lang, een collage van duizenden filmfragmenten waarin de tijd in beeld komt of ernaar gerefereerd wordt. Zo komt een heel etmaal voorbij. Is het tien over twee, dan kijkt iemand net op zijn horloge om dat ook te constateren. Vijftig minuten later luidt een kerkklok drie keer.

De film wordt alom geprezen. The Guardian noemt het een “spectaculair stukje videokunst” en The New York Times ziet er zowel “de beste filmtrailer allertijden” als “het ultieme werk van geleende kunst” in. Bovendien is het een enorme quiz voor filmkenners: welke fragmenten herken je? The Clock bevat fragmenten van klassieke films als The Stranger en Gone With The Wind, maar ook The Simpsons, The Office en Sex and the City komen langs. lees verder

Voor de Britse krant The Guardian gaat Joris Luyendijk (wiki) het financiële district van Londen onder een antropologische loep houden.

Vanaf 1 juni start de Nederlandse journalist een blog voor de krant en wil hij de geheimen van en zakelijke verbanden in het illustere zakencentrum, ook wel ‘The City’ (wiki) genoemd ontrafelen.

En dat op eenzelfde manier als waarop hij eerder de politiek (bij nrcnext) en de westerse verslaggeving in het Midden Oosten (in zijn boek ‘Het zijn net mensen‘) demystificeerde. Luyendijk:

“I’m going to discover the City like an anthropologist going off to do field work amongst a tribe.”

Luyendijk zal de komende tijd de zakenmensen in het centrum interviewen, hun gedragspatronen onderzoeken en ‘The City’ een spiegel voor te houden.

Sinds Charlie Sheen vorige week losging op de makers van Two And A Half Men en de show werd stopgezet, wemelt het internet van de geruchten, grappen en gimmicks rond zijn persoon.

Daar moet bijgezegd worden dat Sheen de kat behoorlijk op het spek bindt: in de interviews die hij de laatste dagen geeft, brandt hij iedereen af en overlaadt hij zichzelf met complimenten.

YouTube Preview Image

De grap van Ricky Gervais tijdens de uitreiking van de Golden Globes bleek nog maar het begin: vijf grappen over de ‘Men’-acteur die de laatste dagen langskwamen. lees verder

Het Datablog van The Guardian blijft interessante cijfers naar buiten brengen. Deze infographic met alle sterftegevallen uit Engeland en Wales in 2009 bijvoorbeeld. Ruim 491.000 in totaal, het grootste gedeelte met hart- en vaatziektes als oorzaak (159.000). ‘Slechts’ een kleine 18.000 kwamen om door een ongeluk.

De cijfers splitsen zich uit tot op het kleinste detail, zodat we ook weten dat 48 mensen omkwamen door de gevolgen van schizofrenie. lees verder

tony-blair-the-journey-2-300x462 Dé boeken van 2010 volgens Britse prominenten

Mooi op tijd voor de feestdagen: de boekentips van 45 Britse prominenten in The Guardian.

Weinig verrassend is het opduiken van Jonathan Franzens Vrijheid in verschillende lijstjes, onder andere in dat van Sam Mendes, de regisseur van American Beauty en Revolutionary Road, die vindt dat deze roman met ‘kop en schouders’ boven de rest van het aanbod van dit jaar uitsteekt.

Maar ook Tony Blairs autobiografie The Journey wordt genoemd, uitgerekend door Jeremy Hunt, cultuurminister in het huidige Britse coalitiekabinet:

When I fought the last election I never imagined I would be in cabinet with Nick Clegg – and certainly never thought I would be recommending Tony Blair’s A Journey (Hutchinson). But he has done politicians a favour by reinventing the art of the memoir in a way not achieved since Alan Clark’s Diaries. Funny and self-deprecating, they are also deeply manipulative beneath the surface. His best advice to ministers? Don’t make enemies deliberately as you’ll make plenty accidentally.

Hitch-22, de memoires van Christopher Hitchens, heeft twee vermeldingen in de lijst, net als The Big Short, een analyse van Wall Street door Michael Lewis.

Meer aanraders in The best books of the year 2010.

Aan het eerste liedje dat ik ooit schreef wil ik liever niet herinnerd worden (en jullie waarschijnlijk ook niet). Maar voor sommige mensen ligt dat anders.
Gisteren vertelden bekende artiesten op de website van dagblad The Guardian over het eerste liedje dat zij ooit schreven. En dat is wél leuk om te lezen. Zoals Juliette Lewis, actrice en zangeres van haar band Juliette and the Licks, het verwoordt:

“It’s like looking back at yourself in high school. It’s the same heart and soul, but the way you express yourself is different.”

YouTube Preview Image

John Hiatt, vooral bekend van het nummer ‘Have a Little Faith in Me’ schreef zijn eerste liedje voor Beth Ann. Een van de regels uit de tekst: “Beth Ann. Mmmmm, she’s a woman.” Het gaat over het eerste meisje in zijn klas dat borsten kreeg. Hiatt was op dat moment elf jaar, zij ook. Het was het vriendinnetje van zijn vriend en omdat hij zelf geen vriendinnetje had, schreef hij een liedje over Beth Ann. Het verhaal eindigt met een prachtige anekdote: lees verder