Niek Vermeer (15) vraagt zich af waarom verschillende potten met beleg, bijvoorbeeld chocoladepasta, een onhandige rand aan de bovenkant hebben. Wanneer de pot bijna leeg is, blijft daar altijd „enorm veel” onder zitten. Waarom kan de rand van zo’n pot niet gewoon recht omhoog lopen? Dat is niet alleen handig, schrijft hij, maar mogelijk ook economisch voordelig. Een gemakkelijke pot gaat immers gemakkelijker en dus sneller leeg.

Chocoladepasta onder de rand, iedereen wordt er vroeg of laat wel mee geconfronteerd. De volhardende eter gaat deze uithoek in de pot te lijf met een lepeltje of een stukje boterham, de luie donder gooit de pot met chocopastaresten zó de glasbak in. Geen van beide een fraai gezicht.

Navraag bij het Glasmuseum in ‘glasstad’ Leerdam leert dat de bolling bovenin een pot er niet voor niets zit. „Volgens onze glasblazer maakt het de pot sterker”, zo laat een medewerkster van het museum weten. Een grote, recht omhoog lopende pot met schroefrand kan gemakkelijker stuk worden gedraaid. „Het zou de hele pot meenemen”, aldus de medewerkster. lees verder›

• chocoladepasta
• Fred Veer
• Glasmuseum
• pot
• TU Delft

Ook Wikipedia heeft het weleens mis. Nerds zijn niet slechts postzegelverzamelende, brildragende mannetjes die weigeren deel te nemen aan de populaire jongerencultuur. Deze zomer beschrijft gastblogger Arjanna van der Plas haar inzichten in de nerdwereld aan de hand van de belevenissen van haar nerdvrienden. In deze eerste editie stelt ze zich voor.

Volgens professor David Kinney is het mogelijk dat kinderen die nerds waren op school op latere leeftijd alsnog ‘normaal’ kunnen worden door deel te nemen aan sociale activiteiten.

In mijn eerste maanden op aarde was het al duidelijk. Waar andere kindjes zachtjes ‘zelluf doen’ pruttelden, declameerde ik een loflied op Isadora Paradijsvogel, mijn idool uit de Fabeltjeskrant. Reflectie op mijn basisschooltijd toont een vergelijkbaar patroon. Ik verveelde mijn klasgenoten met eindeloze spreekbeurten over taalkunde, de manen van Saturnus en het belang van schoon drinkwater. lees verder›

• David Kinney
• Delft
• nerd
• TU Delft
• Zomerblog

Camera’s die registreren of je boos of verdrietig bent, of agressief. Het kan. De Roemeense promovendus Dragos Datcu van de TU Delft ontwierp een systeem dat in 95 procent van de gevallen correct detecteert. Op voorwaarde dat baarden, hoofddoeken en brillen het zicht van de camera niet belemmeren en de mensen stilstaan. Lopen ze door de kamer, dan klopt het nog in 90 procent van de gevallen.

Het systeem werkt (als eerste, meent Datcu) met geluid én beelden. Het gaat zo: een camera zoomt in op het gezicht. De computer meet afstanden en hoeken tussen karakteristieke punten zoals mondhoeken, kin en voorhoofd. Tegelijkertijd registreert een microfoon stemgeluid. Daaruit berekent de computer de   gemoedstoestand: angst, woede, verbazing, blijdschap, verdriet of walging.

Gezichtsuitdrukkingen komen namelijk tot stand door het samentrekken of juist ontspannen van gezichtsspieren. Datcu: „De afstand tussen de top van het voorhoofd en het puntje van je kin neemt bijvoorbeeld toe met verbazing. Ook zijn bij elke emotie de contouren van mond, ogen en wenkbrauwen anders. Dit kan de computer meten door cirkelvormige en rechthoekige figuren op de gezichten te leggen, de passende figuren zijn bij elke emotie verschillend.”

En wat heb je daar aan?

lees verder›

• camera
• Dragos Datcu
• Emotieherkenning
• TU Delft
• veligheid