Dit WK voetbal is vreemd, schrijft sportredacteur Koen Greven vandaag in nrc.next. Topfavorieten struikelen over onbeduidende tegenstanders en spannend wordt het niet.
Het spel op het WK voetbal in Zuid-Afrika is tot dusver allesbehalve sprankelend. Topfavorieten als Spanje, Italië, Frankrijk, Duitsland en Italië maakten forse misstappen. Maar ook het Oranje van bondscoach Bert van Marwijk blijft ver van het gebruikelijke niveau verwijderd. Hoe kan dat?
- Zijn het de vuvuzela’s, die alles overstemmen?
- Is het het klimaat, omdat het soms wel op vier seizoenen in één dag lijkt?
- Is het de hoogte, waardoor de spelers al tijdens de eerste trainingen naar adem hapten?
- Is het de bal, de onvoorspelbare Jabulani die zwabbert en moeilijk controleerbaar is?
- Zijn het de velden, die bestaan uit droog kikuyugras, of veel kale plekken bevatten?
- Zijn het de speeltijden, vooral die van 13.30 u., te vroeg in de middag?
- Is het de vermoeidheid, omdat veel spelers na het lange seizoen nauwelijks rust hebben gehad?
- Is het de tactiek? Voor veel landen is níét verliezen in de eerste ronde van het WK belangrijker dan winnen.
- Is het een gebrek aan teamspirit? Doorgaans luiden ruzies tussen trainers en spelers de uitschakeling op een WK in.
Hoe komt het toch dat het zo stroef loopt in Zuid-Afrika?





