Familieportret: mijn neef met zijn vrouw en dochters, in traditionele kledij het Nigeriaanse professorenechtpaar. (foto door hun zoon Dunsin)

‘Oyinbo!’ noemen Rob en ik elkaar lachend als we elkaar in de armen vallen op de universiteitscampus. Met zijn gezin is mijn neef net aangekomen voor een weekendje Ibadan, en we begroeten elkaar met het lokale vocabulaire voor ‘blanke’. Het is de kreet die we constant op straat horen, want de Nigerianen roepen het ons zonder enige schroom na. Voor het eerst heb ik in Afrika familiebezoek. Rob, zijn Nigeriaanse vrouw Taiwo en hun twee dochters zijn op vakantie in hun land van herkomst en komen me opzoeken.

Met Rob in de buurt ben ik heel even niet meer de enige blanke in de wijde omgeving. Het is een groot verschil met de vier steden die ik hiervoor bezocht. In Jinja lopen behoorlijk wat Westerse toeristen rond, oorlogsstad Bukavu wemelt van de blanke hulpverleners. Mediterraan Maputo is een favoriete woonplaats voor expats en in olierijk Angola is zoveel geld te verdienen dat menige westerling zich naar Luanda begeeft. Maar Ibadan trekt nauwelijks blanken. Lees verder