
Als de Olutayo's poseren moeten de boordknoopjes van de tweeling dicht, vindt hun moeder. Van links naar rechts, beginnend bovenaan: Taiwo, Simi, Kehinde, Tolu, vader Olutayo, kleindochter Iyanu/Honey, moeder Olutayo (Foto: Femke van Zeijl)
Maar goed ook dat ik bijna niemand hier bij de voornaam kan noemen. Die zijn namelijk steevast minstens vier lettergrepen lang en klinken me na een maand Nigeria nog steeds onbekend in de oren. Dat komt omdat deze vaak zijn gevormd door een zin in het Yoruba. Kinderen krijgen hier geen naam omdat het lekker klinkt, hun namen vertellen iets over het moment of de omstandigheden waaronder ze geboren zijn. Zo leggen ze de familiegeschiedenis vast.
Baby’s krijgen hier na acht dagen hun naam, niet uitgekozen door de ouders maar door opa. Neem de familie Olutayo waar ik de zondag doorbracht. De oudste dochter heet Toluwalola. ‘Alle rijkdom komt van God’, betekent haar naam.
Haar broer onder haar luistert naar de naam Ayodeji, ‘dubbel geluk’. De dag dat hij werd geboren, kocht zijn grootvader ook een nieuwe Peugeot 504. Een kleinzoon en een nieuwe auto, dat vond opa twee keer prijs. Daarna kwam er nog een jongen die hij ‘God heeft me weer vreugde geschonken’ noemde.
Over de volgende twee kindernamen had opa niets te zeggen. Dat was een tweeling, waarvan er onder de Yoruba uitzonderlijk veel worden geboren. Hun namen liggen vast. De eerstgeborene heet Taiwo, ‘hij die de wereld als eerste proefde’. De ander wordt automatisch Kehinde. Kom je hier een Taiwo tegen, dan kun je er donder op zeggen dat er ook een Kehinde rondloopt – dat geldt eveneens voor mijn schoonzus die hier vorig weekend met haar gezin op bezoek was.
Ook de telg die volgt op een tweeling heeft een vaste naam, dus de jongste van het gezin Olutayo heet Idowu. Om het makkelijk te maken, noemen ze haar echter bij haar andere naam Simisola, ‘God rust in weelde’. Opa vond het met een kinderschaar van zes mooi genoeg geweest.
De jongste generatie ouders neemt het niet zo nauw met de traditie. Ze noemen hun kroost naar Hollywoodsterren, acteurs uit de Nigeriaanse filmindustrie of spelers van Chelsea.
Zo werd de eerste kleindochter van de Olutayo’s, de dochter van Ayodeji, door haar grootvader ‘Gods mirakel’ genoemd. Haar ouders gebruiken de naam Iyanulowa echter niet. Zij geven de voorkeur aan de frivolere naam die ze zelf aan het meisje gaven: Honey.
De ouderlingen maken zich zorgen over de fratsen van de moderne generatie, maar Honeys oma haalt haar schouders op: ‘De enige zekerheid in het leven, is verandering. Wij deden de dingen ook anders dan onze ouders.’
