Aan het Offerfeestdiner bij mij op het erf, van links naar rechts: Bouba (vriend Dédé), Dédé (zoon Yacine), Yacine, Awa (nichtje), Ibrahim (oom), Mariam (nicht), Maman (moeder Yacine) (Foto: Femke van Zeijl)
De spanning is voelbaar in de stad, al dagenlang. De komst van het Offerfeest maakte de kinderen opgewonden, de vrouwen druk met de keuken en de mannen met onderhandelen over de prijs van het aan te schaffen schaap. Schapen die de laatste weken in grote kuddes de stad in zijn gedreven, opstoppingen veroorzakend op de boulevards van Bobo Dioulasso.
De feestdag zelf was gisteren qua sfeer het best te vergelijken met Kerstmis. De moslims gedenken hoe God Abraham testte door hem te vragen zijn zoon te offeren. Op het allerlaatste moment verschafte God echter een schaap verstrikt in de bosjes als alternatief – een verhaal dat ook in het Oude Testament te lezen is. Vandaag wordt gevierd dat Abraham de ultieme geloofsproef doorstond en dat God het hem bespaarde zijn zoon te moeten doden.
De familie van Yacine, mijn gastvrouw, en alle gasten op het erf, togen ‘s ochtends eerst naar het gebed bij één van de grote moskees. Bij terugkomst moest het zwartwitte schaapje dat aan de boom vastgebonden stond eraan geloven. Het slachten van een schaap is essentieel onderdeel van het Offerfeest, en het vlees verorber je niet allemaal zelf. Een derde is voor je familie, een derde voor de buren en een derde voor wie het nodig heeft en zelf niet eens het geld heeft om een kip te slachten. Dat zijn er in Bobo nogal wat, dus de hele dag kloppen mensen aan de poort voor een stuk vlees.
Tabaski is een familiefeest, als een urendurend kerstdiner in de zon. Overigens vieren de christenen het in Burkina net zo hard mee. Voor mij betekende het een dag verplicht vrij – en da’s helemaal niet erg als je de neiging hebt dag en nacht door te werken.
Voor een vegetariër is het maal waartoe je overal wordt uitgenodigd niet erg geschikt, met naast couscous als hoofdbestanddeel het zojuist geslachte schaap. Maar ik neem een klein beetje, schuif de stukken vlees opzij en vind altijd wel een kind die me helpen wil mijn bord leeg te maken.
Eergisteren was ik op de veemarkt, waar hees gemekker alles overstemde. Ik bekende de schapenhandelaar dat ik te doen had met de beesten, maar hij verzekerde me dat ik me over hun lot geen zorgen hoef te maken. Elk schaap dat sneuvelt op het Offerfeest, zei hij, krijgt gegarandeerd een plaatsje in het paradijs.
