Aaf Brandt Corstius: Vandaag geen Actie, en ook niet echt een Plan

Vorige week zag ik Guusje ter Horst op tv, de minister van Binnenlandse Zaken. Ze vertelde dat zij tijdens een ramp graag de baas van Nederland wilde zijn. Wat een wonderlijke ambitie, dacht ik. Dat je ergens de baas van wilt zijn, is logisch, maar juist tijdens een ramp zou ik denken: ik trek mijn handen er even vanaf. Of ik zou in ieder geval een team vormen met, bijvoorbeeld, Camiel Eurlings en Ella Vogelaar (dat lijken me types die de moed er wel inhouden, en de hele tijd oppeppende liederen gaan zingen). Maar goed, Guusje ter Horst doet het liever alleen. Kennelijk is ze dapperder dan ik.

Gisteren ging ik naar haar kijken, want ze presenteerde haar Actieplan tegen Radicalisering in Amsterdam-Slotervaart. In die buurt zijn Mohammed B. en de Hofstadgroepers opgegroeid, dus dan weet je het wel. Er schijnen ook veel rechts-extremisten te wonen. Een heel ongezellige combi. De hele Nederlandse pers was op het Actieplan afgekomen, omdat er verder niets gebeurt op een dag als 27 augustus, en omdat Radicalisering en Actieplannen altijd spannend zijn.

Nou, dat viel tegen. Het was veel ‘met de jongeren praten’ en ‘ze uitleggen dat ze op de verkeerde weg zijn’. Ook waren er natuurlijk actieve interreligieuze dialogen en allerlei meldpunten en debatcentra die geopend moesten worden.

Daarnaast had Guusje ter Horst bedacht dat ze in de buurt ging meten hoe radicaal de jeugd was, zodat ze over een paar jaar kon vaststellen of het erger of minder erg was geworden. Hoe ze dat ging meten, wist ze nog niet, maar ze mompelde iets over vragenlijsten. Zou Mohammed B., als hij nog in Slotervaart had gewoond, al zijn plannen omtrent Theo van Gogh en Ayaan Hirsi Ali op de vragenlijst van Guusje ter Horst hebben ingevuld? Ik denk het eigenlijk niet.

Ik had van de toekomstige minister van Rampen & Overstromingen toch minstens een kaart met rode vlaggetjes verwacht, met de adressen van alle radicalen. En een bord met data. En een realistischer plan dan het rondsturen met vragenlijsten met als titel, ik noem maar wat: ‘Hé joh, hoe radicaal ben jíj?’

Alle andere journalisten stonden er ook beteuterd bij. Vandaag geen Actie, en ook niet echt een Plan. Een RTL-journalist vroeg ten einde raad aan Ter Horst: „Mag ik het zo samenvatten: dat u liever iets dan niets doet?” Ik ging er bijna van radicaliseren.