Aaf Brandt Corstius: Dansscholen vol met mensen die de bronstige mambo wilden leren

Net zoals legioenen vrouwen die rond 1987 een meisje waren, was ik ooit in de ban van Dirty Dancing. Nog steeds kan ik amper in natuurwater rondzwemmen zonder de gedachte: ‘Wat zou het leuk zijn als Patrick Swayze me nu uit het water optilt en The Lift met me doet’.

Niet dat ik verliefd was op Patrick Swayze; ik was al op Karate Kid. Maar het gegeven van een rijk meisje dat Baby heet en een arme man die Johnny Castle heet en een heleboel broeierig gedans, daar sloeg mijn pre-puberbrein ernstig van op hol.

Daarom zat ik gisteren vooraan bij de openbare repetitie van de musical Dirty Dancing, die in maart in première gaat. De afgezant van Joop van den Ende die een speech hield, zei meteen: ‘Er is niets zo moeilijk als een mooie herinnering te evenaren.’

Ai. Daarna zei hij: ‘Van de soundtrack van Dirty Dancing zijn vierenveertig miljoen exemplaren verkocht.’ Dit wapenfeit kwam nog een paar keer terug, waardoor ik haast ging denken dat die vierenveertig miljoen exemplaren belangrijker waren dan mijn mooie herinnering.

Daarna kwam Eleanor Bergstein aan het woord, de geestelijk moeder van Dirty Dancing, die er heel erg uitzag als een geestelijk moeder, met haar grote grijze kapsel en houten ketting. Eleanor ontrafelde op fluisterende toon het geheim van het succes van Dirty Dancing: ‘When you see it, you feel that secret dancer in you could come out, and, yes, it could be you.’

Dat wás natuurlijk ook het geheim. Na het uitkomen van de film liepen de dansscholen vol met mensen die de bronstige mambo wilden leren. De organisatoren van de persmiddag hadden daarom alvast folders laten drukken met een ‘Handleiding voor Johnny’s Mambo’. Die griste ik mee.

Thuis bestudeerde ik de folder, in het kader van mijn mooie herinnering. De mambostappen werden met plaatjes uitgelegd, en daarnaast stond: ‘De beat is twee, drie, vier, een, terwijl de stappen (meestal) snel, snel, langzaam zijn. Daarnaast is er een groot aantal verschillende holds, zoal bijvoorbeeld de close contact hold, dubbele hand hold, rechterhand naar rechterhand hold, rechterhand naar linkerhand hold. U zou de hele nacht door kunnen dansen zonder ook maar even verveeld te raken. Wij wensen u veel plezier!’

Yes, it could be you, kraakte de stem van Eleanor Bergstein in mijn oor. Ik vrees toch van niet.