Onze samenleving schijnt in rap tempo te seksualiseren, en dat schijnt gevaarlijk te zijn. Vinden mensen zoals André Rouvoet en Ronald Plasterk. Al heb ik het idee dat het wel meevalt: zo las ik laatst dat er in Nederland eigenlijk maar één officieel Breezersletje gevonden is, en als je het mij vraagt zijn videoclips met vrouwen in bikini’s en met veel bil ook niet iets van de laatste paar jaar. Daar zat ik als tienjarige al naar te kijken.

Maar goed, er is een groep mensen die dat allemaal heel erg vindt, en daarom verschijnen er nu constant essays en nota’s en boeken tegen de seksualiseringvandesamenleving (deze term wordt zo vaak gebruikt dat ik voorspel dat hij binnenkort één woord wordt).

lees verder›

Sex. Seks. Waarom heeft het eerste woord wél iets met lust te maken, en roept het tweede eerder visioenen op van de afdeling geslachtsziekten in een streekziekenhuis? Of erger nog: een sociaal-wetenschappelijke studie (‘seksbeleving en maatschappij’)? ‘Seks’ is correct, maar ‘sex’ zegt waar het om gaat. Het is de x die het ‘m doet. De x is een sexy letter.

Dat heeft de EO nog niet begrepen, getuige het programma ‘40 dagen zonder seks’. Veertig dagen zonder seks, dat moet lukken, denk je, maar onder seks valt, heel progressief maar toch ook heel calvinistisch, masturberen. ‘Masturberen’, hoor ik u denken, ‘dat is toch dat ene wat ik doe om niet helemaal krankzinnig van eenzaamheid te worden’? Inderdaad. Veertig dagen is dus een hele uitdaging.

Toch bleek de uitdaging vooral in de taal te zitten. Hoe praten we over neuken, pijpen en beffen zonder dat het vies wordt? Welnu. In EO-speak neuk je niet, maar ‘heb je seks’. Pijpen is, heel internationaal, een blowjob. Beffen (of vriendelijker: likken) bestaat niet, dus daar hebben we het niet over.

De jongere die gevolgd werd, deed met het EO-taaltje mee, en verklaarde: ‘Ik heb in een gezonde mate seks’. Maar: ‘Ik verlang stiekem naar een rustpunt in mijn leven’. Met rustpunt bedoelde hij: een vriendinnetje.

Nu zijn sexwoorden ook wel echt moeilijk. De meeste doen het alleen goed tijdens sex, en hebben dus weinig nut in een neutrale setting. En sommige woorden zijn zelfs tijdens sex onacceptabel. Wie heeft ooit het woord ‘vingeren’ bedacht? Vingeren! Dat mag toch gewoon niet gezegd worden? (In lesbische kringen wordt ‘vingeren’ vaak ‘neuken’ genoemd, dat is de beste taalvernieuwing van de afgelopen dertig jaar.) ‘Strelen’ klinkt ook eng. ‘Tietjes’: huuu! En wat te denken van ‘erotisch’: dat is het omgekeerde van erotisch! (‘Schat, ik heb een erotisch slipje voor je gekocht.’ Bah.)

Bij sex blijft het toch een kwestie van: niet lullen maar doen.

Geen schoenmaker blijft in dit land bij zijn leest. Opiniepeilers en schrijvers spelen voor advocaat, hbo-raadvoorzitters voor politicus, politici voor filmmakers, misdaadverslaggevers voor politicus, en nu gaat het Openbaar Ministerie voor omroepje spelen.

OM-tv wordt een internetkanaal dat een „evenwichtiger beeld” van lopende strafzaken geeft dan de vrije pers, die „erg op incidenten is gericht”. Justitie denkt daarmee minder tijd kwijt te zijn met reageren in de media en wil „zelf initiatief nemen”.

Wel potverdrie! Daar gaan weer wat tonnen belastinggeld, naar een paar whizzkids die hun sullige OM-kantoorbaantje te sullig vinden en altijd al graag ‘iets met visuele media’ hadden gedaan.

Een incidentvrij kanaal vol nuances, geproduceerd door een clubje uitgebluste rechtenlullo’s; ik zet ’m gelijk in m’n favorites.

Het ideetje is overduidelijk onderdeel van een grote damage control-operatie na blunders zoals bij de Hells Angels, de Schiedammerparkmoord, Tonino, Lucia de B.

Is er dan niemand bij het OM die begrijpt dat ze met zulke overheidsvoorlichting juist de verdenking op zich laden hun wanprestaties te willen verdoezelen?

Het is ook een tikkeltje uit de tijd, dit stalinistische type propaganda. Maar OM-baas Harm Brouwer licht toe dat het „zeg maar onze eigen YouTube” wordt. Wat komt er op? „Interviews met medewerkers.” Wow! Kudo’s voor Harm Brouwer (die trouwens al twee hits op YouTube heeft; beide filmpjes schilderen hem als leugenaar af).

Door zich met OM-tv af te keren van de vrije pers, zal het OM nog sterker het imago krijgen van een angstige, afschermende en ondoorzichtige instelling, waar justitionele dwalingen wel schering en inslag zullen zijn. Werk aan de winkel voor de Maarten ’t Harts en Maurice de Honden van dit land.

Ach, waar is het land gebleven waar de onderwijzer onderwijst, de verpleegster verpleegt, de opiniepeiler opinies peilt, de hbo-raadvoorzitter de hbo-raad voorzit, de schrijver in het café zit, en het Openbaar Ministerie openbaar ministeriet. Denkend aan Holland, zie ik wallen vol stuurlui, verlaten leesten en missers van justitie in grijze internetdampen gesmoord.

Christiaan Weijts