Wie met zijn hoofd uitsluitend in de donderwolkjes van medialand leeft, zal er onderhand van overtuigd zijn dat dit land ten onder gaat aan twee onstuitbare fenomenen: islamisering en seksualisering. Hét schrikbeeld van de gemiddelde PVV’er moet wel zijn dat die twee tsunami’s elkaar ooit tot een gezamenlijk orgasme stuwen.

Overal copulerende moslims.

Kop op jongens, die 850.000 islamieten in ons land zijn er nog altijd tienduizend minder dan het aantal evangelische christenen, dus met de ondergang van de maatschappij aan breezersletjes en minaretten zal het zo’n vaart niet lopen. Zeker niet nu de EO een najaarsoffensief heeft ingezet tegen al die bonobo-pubers die twenty-four-seven worden geconfronteerd met seks, en daarom zijn vergeten dat elkaar hand- en spandiensten verlenen in de kroeg niet de joods-christelijke manier is om rondjes te geven.

lees verder›

Op het moment dat jij rustig aan je ontbijttafel zit en deze column leest, ben ik een huis aan het kopen. (Niet elke ochtend hoor, alleen vandaag.) Dat is een stressverwekkende bezigheid, een huis kopen, want je moet urenlang bij een notaris zitten terwijl hij teksten voorleest over ‘overslagafkoopschuld’ (en dat is nog het leukste gedeelte), waar je niets van begrijpt maar waarbij je alwetend en kritisch moet kijken, waarna je je ‘paraaf’ onder al die voorgelezen bladzijden moet zetten, terwijl je eigenlijk geen ‘paraaf’ hebt, want toen je zes was en je handtekening bedacht (eigenlijk idioot dat mensen op hun zesde een handtekening moeten bedenken – voor de Pennyrekening, nota bene! – die ze de rest van hun leven onder elk contract, hoe belangrijk en groot ook, moeten zetten), toen had je geen paraaf bedacht, dus nu zet je op elke bladzijde maar op niks af een impressionistisch tekeningetje van een soort vlaggetje waarin je op kunstige wijze je initialen verwerkt, dat doet alsof het een heel officiële paraaf is.

lees verder›