jan blokker: In Nederland blijkt nog altijd bijna alles te mogen
Mag je van allochtonen die misschien geweld tegen de politie hebben gebruikt zeggen dat het tuig is? Mag je dat ook openlijk in het parlement zeggen? Mag je rijksgenoten boeven noemen? Mag je als trainer de scheidsrechter aanspreken met lulhannes? Mag een VVD-fractielid opmerken dat allochtonen die geweld tegen politieagenten hadden gebruikt een uur later al weer ‘met uitgestreken smoelen’ door de Kanalenwijk liepen? Mag hij dat ook door de kamerstenograaf laten notuleren? Mag je als collega-televisierubriek een fragment uit Pauw & Witteman uitzenden dat niet voor uitzending bestemd was? Mag je Peter R. de Vries een glas wijn in z’n gezicht gooien?
Drukke dagen voor de moraaltheologie.
Als we met de laatste casus beginnen, ben ik heimelijk geneigd te denken: welke gezonde Hollandse jongen zou Peter R. de Vries niet graag eens een glas wijn in z’n gezicht gooien? De onverbiddelijke misdaadverslaggever had als groot-inquisiteur in de P&W-show zijn medegast Joran van der Sloot bijna alsnog tot een bekentenis inzake de verdwijning van Natalee Holloway gedwongen, toen de tijd godzijdank om was, en de aanwezigen nog een glaasje wijn zouden drinken in de altijd ontspannen nazit.
Hoe zenuwachtig was de voormalige verdachte geworden tijdens het televisieverhoor dat hem in het nauw had gebracht?
„Heel dom”, oordeelde dominee Witteman niettemin over Jorans gooi. En de genadeloze misdaadverslaggever was van mening dat iemand die zich zo slecht blijkt te kunnen beheersen dat hij Hem, vertrouweling van Oprah Winfrey nota bene, te na durft te komen, ook heel goed in staat moet worden geacht om zich, misschien al een beetje dronken, in een opwelling te ontdoen van een meisje waarop hij was uitgekeken.
Dat zei hij natuurlijk niet met zo veel woorden, maar de suggestie was zo sterk dat je de woorden er duidelijk doorheen hoorde.
Had Peter R. de Vries mogen suggereren dat een jongen die met wijn smijt ook een moord kan plegen?
Had Nova, waar ze zich moeten bezighouden met serieuze sociale, economische en politieke achtergrondberichtgeving, het fragmentje met die wijn stiekem mogen ontvreemden om er de volgende avond – nòg weer een stapje dichter bij RTL Boulevard – de blits mee te maken?
Daar gaan we weer.
Mag Tineke Huizinga als staatssecretaris van Verkeer en Waterstaat aanblijven ofschoon ze niet eens een hackerbestendige en privacyveilige ov-chipkaart kan ontwerpen (zoals minister Van Eekelen en staatssecretaris Van der Linden twintig jaar geleden al niet wisten hoe ze samen een fraudebestendig paspoort moesten maken)?
Mag de Radboud Universiteit trouwens het slechte voorbeeld geven door op televisie te laten zien hoe gemakkelijk iedere student de wegwerpversie van de kaart kan kraken?
Mag een linkse demonstrant een poster ronddragen waarop het gedachtegoed van Wilders wordt vergeleken met kankerverwekkende tabak?
Mag minister Donner ontkennen dat de koopkracht achteruit gaat?
Mag een militaire vakbond nu al vermoeden dat het sneuvelen van twee Nederlandse (en twee Afghaanse) militairen in Uruzgan vermeden had kunnen worden als Defensie meer communicatie-‘oortjes’ beschikbaar had gesteld?
Mag Yab Yum z’n activiteiten voortzetten als escortbedrijf, en worden dan de meisjes (‘We willen u graag gezelschap houden in uw hotel, met u dineren of u Amsterdam laten zien’, schreven ze zedig op hun website) door een Hell’s Angel gebracht en gehaald op een Harley Davidson?
En wat blijkt als je de vragen van deze lijst naar waarheid hebt beantwoord? Dat in Nederland nog steeds bijna alles mag!
Alleen geweld tegen de politie wordt niet getolereerd. Zolang echter kabinet en gemeenten het nog niet eens zijn over snelrecht terzake, heeft de minister haar stakende agenten alvast een half procent méér loonsverhoging beloofd dan ze aanvankelijk in gedachten had.
Alle moraal kan altijd in geld worden uitgedrukt.
