Stel ik verbleef in Egypte. Dan had ik dezer dagen van de Nederlandse ambassadeur die Tjeerd de Zwaan heet, een mailtje ontvangen met de kop ‘Bericht aan alle Nederlanders in Egypte’.

De inhoud luidde: „De Nederlandse pers heeft melding gemaakt van de plannen van het Kamerlid Wilders voor een film die door moslims mogelijk als kwetsend wordt ervaren. In Egypte heeft deze berichtgeving vooralsnog niet tot publieke uitingen van ongenoegen geleid. Uit voorzorg verzoek ik U niettemin alert te zijn op eventuele (negatieve) reacties in Uw omgeving en, waar nodig, contact op te nemen met de ambassade, tel…..”, met een nummer dat ik hier niet zal overschrijven omdat er altijd grapjassen zijn die dan verder de hele dag proberen Kairo te bellen en naar meneer De Zwaan te vragen.

Lees verder

Een van mijn makkelijkere goede voornemens (mijn voornemen om in een voedselbank te gaan werken heb ik nog steeds niet uitgevoerd, en ik blijf dat publiekelijk toegeven en mijzelf daarbij vernederen totdat ik wél in een voedselbank werk) – een van mijn makkelijkere voornemens was: beter internetten.

Dus: interessante leuke nieuwe dingen op internet lezen in plaats van in het holst van de nacht verstrikt raken in recensies over wasmachines (ik heb namelijk een wasmachine nodig), geschreven door willekeurige boze wasmachineconsumenten die Bob de V. heten en hun leven hebben gewijd aan het schrijven van epische vertellingen over de Lavamat 230Y.

Lees verder