jan blokker: De VVD verkeert in gezegende omstandigheden
Nog negen maanden, dan brengt de VVD een nieuwe beginselverklaring ter wereld.
Wat zal het worden?
Daar lijkt me nog weinig over te zeggen. Maar Mark Rutte verklaarde op de verjaarsreceptie van zijn partij:
„De beginselverklaring zal offensief van toon zijn en blaken van zelfvertrouwen.”
Sprekend de vader dus, dat geesteskind. Ook als er eigenlijk niks aan de hand is, klinkt Marks stem altijd als van iemand die een onheil moet afwenden of het zojuist heeft gedaan. De golven klotsten om hem heen, de adem werd hem afgesneden, maar hij hield z’n duim net zo lang in het gat van de dijk tot alle bewoners een goed heenkomen hadden gevonden en het water moedeloos begon te zakken. Nooit dispereren. Als er op het Haagse Binnenhof één politicus is die de hele dag blaakt, dan Mark wel.
Maar hoe kan hij, terwijl de verklaring nog helemaal zal moeten rijpen, nu al voorspellen wat het qua toon en blaak zal opleveren?
Al te veel zelfvertrouwen is ook niet goed, moeten de ereleden van de partij gedacht hebben, en ze wezen Uri Rosenthal aan als sidekick.
„Begrijp ons goed, Mark, dit is absoluut geen kwestie van argwaan. We zijn er heilig van overtuigd dat je het ook in je eentje prima zult doen, maar is het niet altijd handig om onderweg even een bijrijder te kunnen raadplegen, nog los van het feit dat je het als fractieleider toch al zo onwijs druk hebt? En vergeet niet dat Uri een crisismanager is.”
Dat laatste hoor je vaak. De NOS heeft jaren geleden nog eens een serie uitgezonden met verzonnen rampen die moesten worden gemanaged door een team van bekende Nederlanders in de rol van burgemeester, straathoekwerker, brandweercommandant of Tjibbe Joustra. Reëel bestaande omroepers deden om de twee minuten alsof ze in extra Journaals het naderend onheil volgden, en op het hoogtepunt van de catastrofe kwam Uri Rosenthal binnen met rapportcijfers over hoe goed of hoe slecht de pseudo-burgemeester, de pseudo-straathoekwerker, de pseudo-brandweercommandant en de pseudo-Joustra het er van af hadden gebracht.
Het waren krikkemikkige programma’s met krikkemikkige ontknopingen, want je kon nooit achterhalen op grond waarvan Uri de ene acteur prees en de andere laakte. Maar ja, zijn wetenschap is natuurlijk ook een typische menswetenschap, die vaak meer met humeur te maken heeft dan met kennis. Kenmerkend genoeg heb ik Uri Rosenthal nog nooit een echte crisis zien bezweren. Zelfs toen vorig jaar het einde van de VVD nabij leek, hebben ze niet hém, maar Erica Terpstra, Korthals Altes en Vonhoff naar Rita Verdonk gestuurd. Toch niet alleen maar in de hoop op een mooiere foto?
Overigens was het voor de liberalen een alleszins positief weekeinde. Mark gaat er tegenaan, Weisglas laat Zwitserland schieten om als huisman in Nederland te blijven, Atzo Nicolaï wordt projectleider van de historische Bedriegertjes van minister Plasterk, en Bolkestein legde in de Volkskrant uit waarom de VVD niet sneller groeit. Langzamerhand immers is iedereen in Nederland de liberale beginselen toegedaan.
En verdomd als het niet waar is. Wat zei bisschop Eijk, die de homoseksualiteit acht jaar geleden nog een neurotische ontwikkelingsstoornis noemde, afgelopen zaterdag tegen het Nederlands Dagblad? Dat het verschijnsel zowel in de genen kan zitten, als psychisch bepaald kan zijn, als allebei tegelijk. De kerk weet het antwoord niet, dus je moet bij de wetenschap te rade, „en die”, verzuchtte de nieuwe Simonis, „is ook niet eenduidig”..
Het schijnt inderdaad dat in onder andere Saoedi-Arabië de wetenschappelijke mening overheerst dat de homofiele medemens kan worden genezen. „Het laatste woord is er niet over gezegd”, besloot Wim.
Die eeuwige twijfel – dát is volgens mij liberaal.
Jan Blokker
