Waarom is Wijnand Duyvendak nou eigenlijk opgestapt? Niet om daad bij spijt te voegen; daarvoor kwam zijn ontslagbrief negen dagen te laat. Ook niet omdat het moest van Femke; ze zou Wijnand „enorm missen”, zei ze. Nee, het was uiteindelijk gewoon een imagokwestie: de beeldvorming pakte anders uit dan gepland. In plaats van te worden gehuldigd als een bekeerd milieuactivist die dapper te biecht was gegaan om schoon schip te maken, werd Duyvendak weggezet als „de Wijnand uit de jaren 80”. En dat was de bedoeling niet: straks zou iedereen denken dat ze hier te maken hadden met een groene radicaal vermomd als volksvertegenwoordiger.
Archief van berichten op 26 augustus 2008
‘Je mag in de menselijke haag gaan staan, of je mag in het familievak’, zegt de persvoorlichtster van het Olympisch Stadion, ofwel het Oude Vogelnest. Het is half vijf maandagmiddag, en de sporters komen zo aan voor de huldiging.
Kiezen tussen de menselijke haag en de familie: het is niet makkelijk. Eigenlijk klinkt het allebei nogal intimiderend. Ik kies voor de menselijke haag, een lange rij dicht op elkaar staande mensen met oranje kleren aan. De sporters laten op zich wachten. Ver weg, op een podium, staat Jack van Gelder met een persoon die verkleed is als vlam. De vlam klapt en danst.



