Zou Koosje Koster nog leven? Ze was van 1942, dus dat moet gelukt zijn. Ik dacht aan haar toen ik gisteren, tijdens het vragenuurtje in de Tweede Kamer, het VVD-lid Henk Kamp een banvloek zag uitspreken over de islamitische leerling-advocaat die uit religieuze overwegingen niet wil opstaan als rechters de rechtszaal binnenkomen, en die op grond van dezelfde beginselen al eerder weigerde dames een hand te geven.

Een principieel type. Wat zullen we zeggen – gewoon een gek? Een querulant? Een treiterkop? Een Emile Ratelband? Of een godsdienstwaanzinnige allochtoon? Nadat ik hem in allerlei programma’s hooggestemde wartaal had horen uitslaan, schoot mij het goede antwoord te binnen. Mohammed Enait is de Koosje Koster van 2008. Wat hij in al die actualiteitenrubrieken ten beste gaf, was hetzelfde wat de 24-jarige studente in april 1966 op het Amsterdamse Spui uitdeelde: krenten.

lees verder›

Ik heb een controversiële mening, die ik met weinig mensen durf te delen: ik vind de NS oké. Ik zit vaak in de trein, en hij rijdt meestal op tijd, en ik kan er bijna altijd een zitplaats vinden, en als ik een plasje wil doen – ja, ik ben zo’n living on the edge-type dat naar een trein-wc gaat – is de wc niet geheel besmeurd met poep.

Het enige waar ik niet van hou, zijn de Nederlandse stations, met hun Smullers en hun Etossen, waar iedereen elk gevoel voor privé-lichaamsruimte verliest, waar je alleen vieze koffie kunt krijgen en waar je niet eens kunt zitten als je trein is vertraagd – of tenminste, alleen op een keiharde, van zwart staaldraad gemaakte bank op een winderig perron.

lees verder›