Aaf Brandt Corstius: Ik kan dus niet beweren dat het een cursusluw seizoen wordt
Aan de vooravond van mijn eerste gitaarles (elektrische gitaar, linkshandig te bespelen, doel: over een jaar mijn eigen band) zei iemand tegen mij: ‘Jij bent verslaafd aan cursussen.’
En daarna zei hij: ‘En je maakt ze nooit af.’
Ik wilde tegenpruttelende geluiden maken, maar ook dat gaf ik gauw op. Voor de herfst van 2008 staan namelijk de volgende cursussen op het programma: breiles, gitaarles en quilts maken (quilts zijn enorme dekens van oude lapjes, het liefst lapjes met emotionele waarde – ik bezit geen lapjes met emotionele waarde, dus ik ga hele rationele quilts maken). Ik kan dus niet beweren dat het een cursusluw seizoen wordt.
Maar, bedacht ik me, ik maak wel degelijk af en toe iets af. Of bijna af. Zo gaf ik het breien anderhalf jaar geleden op, nadat ik verstrikt was geraakt in een bruine trui die alsmaar groter werd en mijn leven dreigde over te nemen. Maar nu zit ik weer onder begeleiding van mijn breijuf verder te werken aan die trui, al weet ik niet goed wat ik ermee moet als hij klaar is.
Die bijna-affe trui weegt echter niet op tegen de vele onafgeronde cursussen en projecten die ik in mijn volwassen leven ben begonnen. Ik noem: hoeden maken (resultaat: nul hoeden, maar ik heb wel een hoop vilt in huis), een stylingcursus (na drie fotocollages over herfstkleuren kreeg ik een woedeaanval), Italiaans voor beginners, (lucratieve) websites bouwen, drie schildercursussen, een fotocursus, twee kookcursussen (het was lekker, de wijn was goed, maar ik weet niet meer hoe je een vis fileert), het oriëntatiejaar voor de Rietveld Academie (ik haakte af toen een van mijn medestudenten aankwam met een Albert Heijn-tas als zijnde kunstwerk) en natuurlijk de nooit eindigende rijles.
Misschien speelde dit door mijn hoofd toen ik pas geleden een prachtige, dure gitaar in een winkel zag – hij was zelfs linkshandig – met zo’n leuke retro-versterker erbij die tevens dienst zou kunnen doen als bijzettafel en mijn huis een grungy, MTV-achtige sfeer zou geven. Ik besloot de gitaar nog even niet aan te schaffen en af te wachten of de gitaar aansloeg bij mij, en ik bij de gitaar, voordat ik hem in mijn berging zou moeten stallen bij de stapels vilt, vele opgerolde collages, een handleiding kook- en braadtechnieken, een professioneel koksschort, vele uitgedroogde schilderskwasten, ruim vierhonderd onafgedrukte negatieven met stemmige stadsgezichten en een fascinerend, zeer onbeduimeld handboek over HTML.
