Bij de kapper ontmoette ik mijn eerste echte Amerikaanse economische vluchteling. Ze was vijftig, had haar hele leven haren geknipt in Florida, maar was van de zomer naar Amsterdam verhuisd omdat er in Amerika geen geld meer te verdienen viel. Amerikanen bezuinigen op hun kapsels.

Hier was ze weer van onderaf aan begonnen, met föhnen en vegen. Maar Amerikanen vinden het niet erg om opnieuw te beginnen. Die zien er de glamour van in, een kans om opnieuw het hele krantenjongen-miljonairparcours af te leggen. Opgetogen vertelde ze dat ze nu in een studentenkamer woonde met een matras op de grond. Dat kamertje had ze trouwens wel eerst laten ontsmetten door een werkster.

Lees verder