‘Het zelfbeschikkingsrecht eindigt niet bij de dood.” Aan het woord is Tweede Kamerlid Anoushka van Miltenburg die uitlegt waarom de VVD tegenstander is van een actief donorregistratiesysteem, waarmee iedereen automatisch orgaandonor zou zijn tenzij je bezwaar maakt. Ja, u hoort het goed: de liberalen eisen zelfbeschikking tot ín de kist. Ik heb nu al medelijden met Van Miltenburgs nabestaanden. „Anous, mag de kist dicht? We willen naar huis, schatje. De cake is op en we zijn moe. Anous? Zeg nou lieverd, mag de kist dicht of niet?”
Archief van berichten op 14 oktober 2008
Marco Borsato lijkt mij een aardige man. Hij is al honderd jaar getrouwd met Leontine, hij geeft geld aan War Child, hij heeft veel gedaan voor de emancipatie van mannen met inhammen en godzijdank draagt hij die malle sjaals niet meer.
Ik heb maar één probleem met Marco Borsato: hij schreeuwt zo hard. En dat geschreeuw hoor je overal, nu hij weer aan een concertenreeks-met-kleurenthema gaat beginnen waar uiteraard weer drie op de vijf Nederlanders heen zullen gaan.
Ik heb Marco’s nieuwe cd Wit licht geanalyseerd, en deze is geheel gemaakt volgens de door hem zelf uitgevonden regels van de schreeuwpop. Dat gaat ongeveer zo.



