Vorige week op een raadsvergadering in Rotterdam: „Kom op jongens, nog even koppies erbij. Ik snap dat het al laat is, maar we hebben nog één agendapunt: de nieuwe burgemeester. Rustig, niet allemaal door elkaar. Ik zie hier dat er nog twee kandidaten zijn. We kunnen kiezen uit: Ahmed Aboutaleb, een radicaal islamitische PvdA-kakkerlak uit 020 met een dubbel paspoort, die 32 jaar geleden als spion van koning Hassan II uit het Rifgebergte naar Nederland is gestuurd om een geheime Marokkaanse nederzetting met de codenaam ‘Rabat aan de Maas’ te stichten – of Gerd Leers.”

lees verder›

Ik durf het bijna niet te bekennen: ik hou van naïeve kunst. Je weet wel, van die kleurige schilderijtjes in kinderlijke stijl, waar altijd een huisje, een boompje en een beestje op staan. Het huisje is van geelgeverfd hout, het boompje zit vol vogels en het beestje heeft bijvoorbeeld een roze sjaal om.

Dat idee.

Ik ga in 2009 mijn coming-out als liefhebber beleven, want ik heb een wc-kalender gekocht die in naïeve kunststijl geschilderd is.

De kalender heet – het wordt almaar erger – A Year in the Country en is gemaakt door ene Art Poulin. Ik neem aan dat dit zijn naïeve artiestennaam is. Er staat ook een foto van Art achterin de kalender. Hij is een halfkale man met een rond hoofd, en hij draagt op de foto een blauwe bloes met witte bloemen erop. Hij woont met zijn vrouw in een boerderij die de Lazy Goose Farm heet.

lees verder›