Aaf Brandt Corstius: ‘Even naar de smid’: het toppunt van prehistorisch

De mensen bij wie wij in Italië logeerden, kende ik niet goed. Het waren vrienden van mijn vriend. Maar al gauw kwam ik erachter dat zij uit de prehistorie kwamen. Dat bedoel ik op een positieve manier.

Deze mensen hadden niets met moderne uitvindingen zoals internet, Senseo’s en sprookjeszegels. Water werd uit de beek gehaald. De groenten van hun landje. Als sieraad droegen zij een lederen veter om hun nek met hun huissleutel eraan. En in ons logeerhuis hingen twee bouwlampen. Het oertijdequivalent van gewone verlichting.

Toen wij in het huisje aangekomen waren, zei de vrouw: ‘We moeten een bed voor jullie maken’. Ze was ‘even naar de smid’ geweest – ‘even naar de smid’: het toppunt van prehistorisch – om een onderstel te laten lassen. Nu moest mijn vriend de lattenbodem zagen. Dat deed hij opvallend gezwind. Betoverd keek ik naar hem. Hij zei er ook nog dingen bij als ‘Je moet nooit te veel druk op een zaag zetten’. Later bekende hij overigens dat hij nog nooit een zaag gehanteerd had.

De volgende dag zei de vrouw: ‘Er zijn tomaten geoogst’. Dit nam ik voor kennisgeving aan. Toen ik even later haar huis binnenliep, begreep ik dat je ook wat moest met zo’n oogst. Ze was honderden tomaten aan het koken. ‘Het zijn er meer dan ik had gedacht’, zei ze. Ze liep naar buiten, stookte daar een gigantisch, laaiend vuur, zette er de grootste pan die ik ooit gezien heb op, en kookte de tomaten daar verder. Een uur later was ze klaar. Nu had ze tomatensaus voor de hele winter.

Zo ging het maar door. De man des huizes wees naar een huisje. Had hij zelf gebouwd, met stenen die hij van de rivier de berg op had gesleept. Want stenen kópen, dat was ook weer zo onzinnig. Daarna liep hij weg om de olijven van zijn gehele olijvenboomgaard te plukken, om er vier flesjes olijfolie van te maken.

Hier moest ik natuurlijk wat mee, thuis. Met deze daadkracht, deze oertoestanden, dit wezenlijke zijn. (Wat ik met dat laatste bedoel, begrijp ik zelf ook maar half.) Maar mijn balkon is te klein voor een olijfboomgaard en ik mag geen vuren aanleggen in mijn straat.

Sinds ik weer thuis ben, ruim ik de afwasmachine dus heel snel en dynamisch uit, met veel gekletter van pannen.

Toch een beetje de oertijd in huis.