Heb ik me als inwoner van de provincie wel eens Noord-Hollander gevoeld?

Nooit natuurlijk.

Je bent Westfries, Zaankanter of Erfgooier, en nog liever Bussumer, Enkhuizenaar, of Amsterdammer, maar daar houdt het mee op. Heeft Noord-Holland soms een vlag, een volkslied of een voetbalelftal waarvan je een brok in je keel krijgt? Nou dan.

Een provincie is net zoiets als een stadsdeelraad: eigenlijk niks. Een provincie in Nederland is, net als een deelraad in een Nederlandse stad, dus tamelijk ridicuul – alsof je serieus aan een World Trade Centre in Broek in Waterland zou willen denken, of aan het Olympisch Stadion van Lochem, of aan de zetel van de Verenigde Naties in ’s Gravenhage. Voor sommige dingen dingen zijn we nou eenmaal te klein.

Lees verder

Op het moment dat je dit leest, weet je wie er heeft gewonnen. Op het moment dat ik dit schrijf, weet ik dat niet. Dat heeft te maken met de wetten van tijd en boekdrukkunst.

Maar één ding is zeker: de dagen van George Bush zijn geteld. We zijn van hem af! We zullen nooit meer zijn domme, te dicht bij elkaar staande oogjes zien twinkelen op ons tv-scherm! Misschien mag hij nog even in het Witte Huis blijven om verhuisdozen in te pakken, maar dan is het klaar.

En terwijl ik dit schrijf, van die twinkelende, dicht bij elkaar staande oogjes, mis ik George al een beetje, op de manier waarop je die ene verschrikkelijk irritante man met haar op zijn rug mist naast wie je in de zomer op de camping stond en over wie je de hele tijd grapjes zat te maken, maar die op een dag gewoon zijn tent afbrak en naar Nederland terugreed. Toch jammer.

Lees verder