Aaf Brandt Corstius:
Ik begrijp dat het opwindend is om een hologram te zijn
Met een overweldigend 1 januari-gevoel liep ik gisteren over straat. Leuk, verkiezingen, maar je krijgt er een jetlag en een kater van.
De jetlag had ik al verwacht. Om half vier viel ik met mijn hoofd in een stuk speculaaskoek in slaap op de bank, gerustgesteld. Obama kon het wel zonder mij af.
De kater kwam door de NOS. Ik had me verheugd op een heerlijke nacht vol debatten, geinige staafgrafieken, en alsmaar dronkener wordende Nederlandse politici in een studio die dan bijvoorbeeld gingen bekennen dat ze Sarah Palin ‘ergens wel een lekker wijf’ vonden, en nog een BN’er die speciaal voor het ontroerd huilen ingehuurd was, zoals Henny Huisman. Een levendig programma had ik verwacht, een climax na maanden voorbespiegelen, voordebatteren en voordruktemaken.
