Het programma Kassa sla ik nooit over. Ik ben dol op mensen die zich hebben laten tillen en vervolgens hun beklag doen bij een televisieheiland van wie ze verwachten dat hij ze uit de hel van list en bedrog zal verlossen.

De grote verlosser van Kassa heet Felix Meurders. Veelbelovend aan zijn presentatie vind ik altijd weer de start. De meeste presentatoren van studiorubrieken zitten al klaar voor de camera als het programma nog moet beginnen. Felix niet. Felix komt op: onder applaus van het publiek daalt hij voor elke voorstelling een trap af. Het is meer een keukenkrukje dan het soort revuetrap waarlangs Josephine Baker ooit naar beneden kwam, en Felix heeft ook geen veren in z’n kont, maar de aard van de opkomst belooft het vermaak waarop ik ook zelden tevergeefs wacht.

Lees verder

Ik kan me goed verplaatsen in Barack Obama. We zitten allebei met een imagoprobleem, en dat imagoprobleem wordt veroorzaakt door huisdieren.

Obama kondigde vorige week aan dat hij een puppy zal kopen voor zijn dochters als ze in het Witte Huis gaan wonen. Schattig, vond iedereen, maar ik denk dat bewoners van het Witte Huis wettelijk verplicht zijn om een hond te hebben. Dat straalt nationale veiligheid uit. Ik vermoed zelfs dat er een geheime lijst is met olijke, maar neutrale namen waaruit je dient te kiezen (a. Socks, b. Spot, c. Checkers).

Lees verder