Freek de Jonge zong bij Pauw en Witteman een liedje. ‘Over Uruzgan’, kondigde Witteman aan, maar Freek corrigeerde: ‘Over een jongeman die naar een vredesmissie vertrekt’. Over het wezen van de vredesmissie dus. Het was een zingzegliedje, met een melodieus engelenkoortje op de achtergrond. Toepasselijk, want de jongeman sneuvelt, en stijgt als engel ten hemel.
Natuurlijk dacht ik toch aan Uruzgan. De regisseur had een collage gemaakt van vredesmissiebeelden, en de helft kwam daarvandaan.
Erg ver ben ik nog niet in Juliana & Bernhard, het boek van Cees Fasseur over het huwelijk van, inderdaad, Juliana en Bernhard.
Het boek kwam gisterenmiddag uit, en ik begon onmiddellijk te lezen. Ik ben nu op pagina 189, en één ding weet ik: die Bernhard moet ik niet.
Maar leuk is het wel. Wat wil je ook, met een boek dat zich afspeelt in een paleis vol krankzinnige adellijke types? Zo zijn inmiddels ‘Freule Bob’ (de huisvriendin), ‘Gijs Paleis’ (een hoveling die in het echt Baron van Hardenbroek heette) en ‘Gekke Greet’ (ja, die) de revue gepasseerd.
