Ella Vogelaar had haar functie als minister van Wonen, Wijken en Integratie helemaal verkeerd begrepen. Zij dacht dat ze echt iets moest gaan doen aan de problemen in de grote steden. Ze vond het daarom ook al zo vreemd dat ze tijdens de kabinetsformatie geen departement kreeg. En geen ambtenaren. En geen geld. Maar dat had allemaal een reden: ze hoefde alleen te doen alsóf. Beeldvorming noemt men dat. Af en toe een stevige oneliner in het achtuur journaal, een ludiek proefballonnetje in NOVA en een warme glimlach in Pauw & Witteman – meer was niet nodig geweest.
Archief van berichten op 18 november 2008
Als ik depressief ben, denk ik altijd: ik ben blij dat ik Jennifer Aniston niet ben.
Dit noem ik positief vergelijken. Je kiest iemand uit die het zwaarder heeft dan jij, en dan denk je: kom, kom, zo erg is het niet met mij. Nu zou je kunnen zeggen: waarom Jennifer Aniston? Waarom kies je niet, bijvoorbeeld, een vrouw in Jemen, om je eigen situatie positief tegen af te zetten? Vrouwen in Jemen schijnen het erg zwaar te hebben. Of anders een weeskind in Afghanistan?
Dat vind ik te makkelijk. Natuurlijk kun je iemand kiezen die het duizend keer zwaarder heeft dan jij, maar die heeft het weer zó zwaar dat er geen vergelijking te trekken valt.



