Omdat iedereen er over praatte, wilde Hans Laroes niet achterblijven, en op het hoofdredactionele weblog van het journaal schreef hij een beschouwing onder de titel De kranten en NOS-Nieuws. Een oplossing?

Hij begon met een bekentenis: diep in z’n hart is hij nog altijd een schrijvend journalist!

Je zou het niet meteen zeggen als je doorleest, maar hij schijnt hoe dan ook z’n schrijfcarrière te zijn begonnen bij de Provinciale Zeeuwse Courant, vervolgde haar bij het Brabants Nieuwsblad en eindigde bij het Utrechts Nieuwsblad. Allemaal goeie kranten toentertijd. Geen grotemensenwerk of de Champions League van de journalistiek natuurlijk – maar waar zou dat ook voor nodig zijn geweest? Hans hoefde geen hoofdredacteur van CNN te worden. Hij werd hoofdredacteur van een in Hilversum gevestigde regionale nieuwszender.

lees verder›

Derrick is dood. Of: Derrick is al een paar dagen dood, maar dat trieste nieuws bereikte mij, vreemd genoeg, pas na mijn lange weekend in Duitsland.

Het was een schok. Weer een jeugdheld heengegaan. Mijn enige Duitse jeugdheld, op Christiane F. na – die ik trouwens wel voor me zie in een aflevering van Derrick. Dat ze met een overdosis heroïne onderaan een marmeren trap ligt. En dat ze dan vermoord blijkt te zijn. Door haar Joegoslavische pooier.

In de nabeschouwingen over Derricks dood merkte een journalist op dat het mysterieus was dat Derrick zo’n wereldwijd succes was geworden – een Exportschlager, noemen ze dat met een vies woord in Duitsland.

lees verder›