Aaf Brandt Corstius: Een zonovergoten Barcelona vol neurotische kunstenaars
Ik heb een Woody Allen-intensief weekje, want ik ging gisteren naar zijn nieuwe film, Vicky Cristina Barcelona, en zondag ga ik naar een concert waar ik hem live op zijn klarinet zal zien blazen.
Vicky Cristina Barcelona is dé romantische komedie van winter 2008. Een atypische romantische komedie misschien, want hij speelt zich niet af in een sneeuwovergoten New York waarin Meg Ryan single maar monter rondwandelt en de liefde van haar leven ontmoet als die per ongeluk een hele grote sneeuwbal in haar gezicht gooit. Nee, hij speelt zich af in een zonovergoten Barcelona vol neurotische kunstenaars die trio’s met elkaar beginnen.
En toch is het een hele gezellige kerstfilm.
Toegegeven, het verhaal is een beetje de fantasie van een vieze oude man – of eigenlijk van elke man: dat Scarlett Johansson en Penélope Cruz in een donkere kamer, tijdens het foto’s ontwikkelen, een lesbische relatie met elkaar begonnen. Kom op, Woody, dacht ik tijdens het kijken, wat ben jij een voorspelbaar mannetje. Een onschuldige vrouw met gouden lokken – de manen van Scarlett waren voor de film nog wat blonder geverfd – en een donkere Spaanse furie, die ‘per ongeluk’ verliefd worden in de doka. Toch wel het script van een goedkope pornofilm. Ze lenen, zeg maar, nog net geen kopje suiker bij elkaar in een doorschijnende duster.
Maar goed, de film overleeft zelfs die plotwending. En heeft een beeldschone cast. Woody heeft zich als acteur teruggetrokken uit zijn films en doet niet meer alsof tegenspeelsters van twintig hem, met zijn bril en zijn tachtigjarige lichaampje, een hete stoot vinden. Goddank. Hij heeft nu gewoon een echte hete stoot gecast: Javier Bardem.
Na de film ging ik een pizza eten met mijn vriend. Ik hield een vrij uitgebreide lofzang op Javier Bardem. Toen Bardem met een bloempotpruik op mensen dood liep te schieten in No Country For Old Men, was het me even ontgaan, maar hij is heel erg knap. En aantrekkelijk. En broeierig. En grappig. Althans, Woody had hem grappige teksten gegeven. Maar die sprak hij heel kundig uit.
Zo zat ik maar te lofzingen, en toen meende mijn vriend ook iets te moeten zeggen over het uiterlijk van de vrouwen in de film. ‘Ik vind Penélope Cruz niet zo mooi, want ze heeft zo’n klein gezicht, maar Scarlett Johansson, die is zo, zó –’
‘Kom op’, zei ik boos. ‘Wat ben jij een voorspelbaar mannetje.’
Aafs bundel ‘Dan ook maar meteen een jurk aan’ is te koop, ook via nrcnext.nl/webshop
