Eind vorige maand stuurde Yoghurt per e-mail een boodschap naar de Amsterdamse dorpszender AT5. Hij schreef: ‘Ik ben invalide, zit tot mijn nek in de schulden en dat allemaal dankzij Vrankrijk’.

Voor lezers buiten Amsterdam is een korte toelichting misschien niet overbodig.

Yoghurt is de bijnaam van een 34-jarige Amsterdamse kraker die op een avond in september 2008 toen hem en een vriend de toegang tot het kraakpand Vrankrijk was geweigerd, heibel maakte. Vrankrijk (dat al sinds 1875 zo heet) werd in 1982 gekraakt, en ontwikkelde zich sindsdien tot een centrum van radicale linkserigheid.

lees verder›

Mijn vakantie in Florida was heerlijk. Door de recessie was er in elk hotel plek. De zon scheen. En er waren minihertjes.

Over die minihertjes wil ik graag even uitwijden. Al voor mijn vakantie had ik een vrij levendige obsessie ontwikkeld voor deze diersoort. Ik had over hun bestaan gelezen in mijn reisgids, die erbij vermeldde dat ze schuwe, introverte wezens waren die zich zelden aan mensen lieten zien.

Dat zou best zo wezen, dacht ik, maar ik moest en zou ze zien. Dus reden we naar Big Pine Key, een eiland in de zuidelijkste punt van Florida, waar de miniherten zouden wonen.

lees verder›

Er bestaat een effectief middel tegen het bonussysteem in ABN: gewoon massaal klant-af worden. Maar zo simpel is dat niet meneer, want de hele wereld hangt aan elkaar van bonussen. Alsof het ergens anders beter is. Voor een vast contract, een maandsalaris, een auto van de zaak en extra vakantiedagen zijn weinig mensen vooruit te branden. Alleen de retentiebonus verleidt sommigen nog tot presteren. En dat is volstrekt normaal, aldus onze eigen minister van Financiën, lid van de partij die opkomt voor eerlijke arbeid.

Nu kan iedereen zich wel voorstellen dat veel werk in ABN ontstellend saai is. Meestal gaat het om stapels schuiven, bonnenschrijven, van dat werk. Maar zo is er wel meer. In monden graaien en gaatjes boren is ook erg saai. Gevels reinigen: ontzettend eentonig. Treinkaartjes controleren: slaapverwekkend. Achter de kassa zitten bij Appie Heijn: gaap, gaap, gaap. Stukkies tikken: zzzZZ.

En toch, de meeste mensen doen het ook zonder bonus. Voor de onvermurwbare bewoners van ABN volgt hier iets onvoorstelbaars: veel mensen doen zelfs hun bést en krijgen he-le-maal NIETS EXTRA’S! Het wordt nog gekker: er zijn mensen en die doen dingen….geloof het of geloof het niet ….VRIJWILLIG!!

Dat laatste is eigenlijk een woord uit vervlogen tijden. De paters van Scheut gingen in de 19de eeuw vrijwillig naar de Kongo. Maar die werden ook gesteund door niemand minder dan God. In de derde wereld gebeurt wel meer vrijwillig trouwens. Maar dat komt natuurlijk omdat gedeelde armoede de onderlinge compassie aanwakkert.

In eigen land zijn belangeloze daden uit eigen beweging voor losers. Het begint thuis. Een kind dat de tuin aanharkt verdient een euro. Logisch. Meehelpen met de afwas: vijftig cent. ABN-ouders léren hun kinderen dat. Vrijwilligerswerk is leuk hoor, maar meer iets voor gepensioneerden met een overvloed aan tijd.

Je zou er haast om vragen: mag de crisis in Algemeen Beschaafd Nederland nog wat dieper? Misschien dat dan zélfs de bankemployee zich wil inzetten voor iets waarin hij gelooft. Zou dat niet geweldig zijn?

Floris-Jan van Luyn