Het aardigste aan Matthijs van Nieuwkerk is misschien wel dat hij alle andere mensen ook aardig vindt. Zou het talkshowstrategie, dus een beroepsongesteldheid zijn? Maar zijn onverdroten vriendelijkheid lijkt me een stuk authentieker dan wat ik als klein jongetje zelf voelde wanneer ik van m’n moeder ‘dank u wel, kruidenier’ tegen de kruidenier moest zeggen, omdat dat stuk verdriet me een vies zuur snoepje had gegeven uit een grote stopfles waar er zeker duizend in zaten. Matthijs moet echt van mensen houden.
Archief van berichten op 13 februari 2009
Mijn nieuwe hobby is niet consumeren, en ook niet consuminderen, maar weggooien. (Ik wilde daar een leuk woord met consu- voor verzinnen, maar dat is helaas niet gelukt. Dat moeten trendwatchers maar doen.)
Deze nieuwe hobby heeft niets met de kredietcrisis te maken, maar met het feit dat mijn vriend bij me ingetrokken is. Samenwonende mensen hebben twee keer zoveel spullen als mensen die niet samenwonen. In mijn geval zelfs veertien keer zoveel, want mijn vriend heeft heel veel spullen, waaronder tien typemachines, twee tuinslangen, een professionele grasmaaier en meer oude lp’s dan een gezond mens nodig heeft.
De uitgever heeft voor dit artikel geen publicatierecht



