Wat zou er van Andries Knevel zijn geworden als hij vijftig jaar eerder was geboren?

Hij zou een bescheiden leven hebben geleid. In het dorp wisten ze dat hij ’s nachts ergens voor doorleerde. Waarvoor wist niemand, maar vast stond dat hij een studiehoofd was. Buiten het dorp genoot hij geen bekendheid.

Zijn ideaal was de godgeleerdheid. Van kinds af aan had hij de Bijbel van kaft tot kaft leren lezen. Op z’n tiende had hij het Boek als zodanig niet meer nodig: hij kende het toen al van buiten. Prediken was waar hij van droomde. Maar om een dominee te kunnen worden zoals Abraham Kuyper, had hij op z’n minst naar Kampen gemoeten, en dat was misschien een brug te ver.

Lees verder

Wie charmant is, kan met een hoop wegkomen. Dat geldt voor Ron Brandsteder, dat geldt voor Paul de Leeuw, dat geldt voor Georgina Verbaan en dat scheen ook in hoge mate te gelden voor Hitler, al kan ik me daar altijd weinig bij voorstellen. Het geldt ook voor Bremton uit de Bremstraat, de mannetjespoes die ik een tijdje geleden adopteerde uit het asiel.

Bremton was eerst zo klein dat hij nog niet echt een karakter had – of misschien was ik toen al verblind, doordat hij er zo lief uitzag. Hij was heel lichtrood en had ogen als kooltjes. Daarbij had hij de prettige eigenschap om op elke schoot die er voorbijkwam, te gaan liggen spinnen.

Lees verder