De zoektocht naar een minilaptop liep nu al weken, en ik was inmiddels bekend bij elke computerverkoper van de stad, als ‘die vrouw die heel veel vragen stelt over kleine laptopjes en dan plotseling ‘Bedankt!’ roept en verward de winkel uitrent’. En zoals dat gaat bij zoektochten naar de ultieme gadget, liep ik gisteren zomaar een winkel binnen, wees op de kleinste en witste, en zei: ‘Doe me die maar.’ Alsof ik niet uren op consumentensites had doorgebracht, vreemdelingen met minilaptops in cafés had lastiggevallen en mijn broer tot waanzin had gedreven met vragen over de precieze accutijd van zijn minilaptop. (‘Bedoel je met zes uur echt zes uur of is het toch meer vijfeneenhalf uur?’)
