Sophie wilde niet meer spuiten en slikken, maar liever serieuze, gefronste interviews met randgroepjongeren doen. Katja ging naar Net 5, waarna wij nooit meer iets van haar vernamen. Bridget vertrok al eerder en werd een moeke. En zo ontstond er een nijpend tekort aan vrouwen bij BNN. Dus is Sterretje gezocht gelanceerd, waarin BNN op zoek gaat naar een nieuwe presentatrice. lees verder›

Van tijd tot tijd zet ik m’n boeken terug in het gelid. Ik heb er te veel uit genomen, of ze te haastig teruggedaan. Op sommige rijen zoeken ze als hobbezakken steun tegen elkaar, of ze hangen ongegeneerd uit de rooilijn van de kast. lees verder›

Als politieke leiders een potje gaan zitten lachen terwijl de tent er belabberd bij staat, voorspelt dat weinig goeds. Wie herinnert zich niet de toespraak van George W. Bush tijdens het galadiner van en voor Amerikaanse journalisten in 2004?

De Verenigde Staten waren volop verwikkeld in de oorlog tegen terreur en de chaos in Irak was groter dan ooit. De toespraken tijdens die jaarlijkse bijeenkomst zijn altijd grappig bedoeld, maar Bush’ diapresentatie, waarop hij te zien was op zijn knieën in de Oval Office op zoek naar massavernietigingswapens, werd niet door iedereen gewaardeerd. De VS zouden hun oorlog in Irak om die wapens zijn begonnen, maar ze werden nooit gevonden. En terwijl Irakezen en Amerikanen bij bosjes sneuvelden, verkocht de zelfverklaarde leider van de vrije wereld een grap.

Een soortgelijke gedachte kwam op bij het optreden van president Barack Obama in het televisieprogramma van komiek Jay Leno. 59 dagen president van een land in diepe economische crisis, en nu was het tijd voor een grap. Aimabel, vrolijk en beheerst, onvergelijkbaar met zijn voorganger, maar desondanks – een grap.

Nu verdient die man ieders geduld. De problemen die hij helpt oplossen zijn niet door hem bedacht. Maar in de Verenigde Staten rijst de vraag of de democratie wel op het goede spoor zit. Het land is in grote beroering over zaken die er nooit eerder problematisch werden gevonden, zoals de buitenproportionele beloningen voor slimme geldschuivers. Alle maatregelen zijn gericht op de bestrijding ervan.

Maar meer dan een reactie op de waan van de dag lijken die maatregelen niet. Het electoraat moet tevreden gesteld. En dus legt het Congres als door een adder gebeten bonusklanten strafbelasting op. De Republikeinse oppositie onderwijl, is er uitsluitend op uit de president in diskrediet te brengen. En de president zelf? Die zit bij Leno. Maar raakt het de kern?

Amerikaanse commentatoren benoemen die: het gaat niet om het aanscherpen van regels, het gaat om het herstel van waarden van goed gedrag – pas als die worden nageleefd, is er licht aan het einde van de tunnel.

Floris-Jan van Luyn