jan blokker: Vaccineren strookt niet zo met onze aard

Maak ik mij schuldig aan desinformatie als ik op grond van het crisisakkoord alle Nederlanders oproep om vanaf morgen tót aan 2011 het geld over de balk te smijten, huizen, motorjachten, kasten vol kleren, duizenden soorten ingeblikt hamstervoedsel, een paar Frans Halsen en Van Goghs, zo veel mogelijk wasmachines, televisieontvangers en gevarieerde geluidsinstallaties te kopen? Dan helpen ze, zeg ik, niet alleen de economie vooruit, maar bovendien hebben ze zich meteen ingedekt voor de periode van nationale krapte die we, naar Ferry Mingelen me maandagavond vertelde, na 2011 in acht moeten nemen tot 2040.
Tweeduizendveertig! Dan is er al weer een nieuwe generatie basisschoolkinderen opgegroeid die de Olympische Spelen van 2028 niet hebben meegemaakt. Veerman is met Deltaplan II op de helft, en ziet dat 100 miljard toch te zuinig was begroot. In Amsterdam hopen ze dat de Noord-Zuidlijn spoedig geopend kan worden. En vrouwen die een actief seksueel leven achter de rug hebben, maar zich omstreeks 2009 als meisje hebben laten inenten tegen het humaan papillomavirus, blijken geen baarmoederhalskanker te hebben gekregen.
Of toch wel?
Ab Klink (ik heb zelden iemand gezien die er zo ontzettend uitziet alsof hij Ab heet) antwoordde gisteren op Kamervragen over de anti-prikactie die aan populariteit schijnt te winnen. De tegenstanders – moeders van vaccinabele dochters – genereren steeds meer opwinding, en lijken er steeds heiliger van overtuigd dat de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport hun kinderen tot drie keer toe wil laten volspuiten met een buitengewoon dubieus goedje.
Zou hier misschien sprake kunnen zijn van een taai Nederlands atavisme als het om ingrepen in het lichaam gaat waarvoor niet eerst toestemming aan de Voorzienigheid is gevraagd?
Daar dacht ik nog niet meteen aan toen Ab zich begon te verdedigen en zonder veel stemverheffing van welbewuste desinformatie sprak. Ik kreeg een beetje argwaan toen hij bezwaren van morele en religieuze aard op zichzelf ‘valide’ noemde, en niet vergelijkbaar met de ‘indianenverhalen’ die hij op internet had gelezen. Maar ik werd pas goed achterdochtig toen ik Bas van der Vlies naar de microfoon zag schrijden, de even eerbiedwaardige als staatkundig gereformeerde volksvertegenwoordiger.
Moest de minister, gaf Bas de bewindsman in de mond, niet duidelijker en principiëler onderscheid maken tussen wat hij aan de ene kant indianenverhalen en zelfs welbewuste desinformatie had genoemd, en wat anderzijds serieuze reserves van scrupuleuze aard waren?
De haast waarmee Ab bijna z’n excuses maakte omdat hij zich over het verschil tussen die twee blijkbaar niet radicaal genoeg had uitgedrukt, verbaasde me al niet meer.
Ik besefte achteraf dat er natúúrlijk een verschil is tussen een indianenverhaal en de gewoonte, op bijvoorbeeld de Veluwe, om je kind niet te laten inenten tegen polio. Als indianen een doodziek medemens probeerden te genezen door dagenlang met z’n allen in z’n wigwam een zware pijp te roken, was dat uiteraard het gevolg van desinformatie. Als ze penicilline hadden gekend of later een antibioticum, hadden ze dat wel toegepast. Misschien was de patiënt dan ook wel doodgegaan (als de stamleden helemaal niks hadden gedaan zou er volgens Willem Frederik Hermans zelfs een goeie kans zijn geweest dat hij beter was geworden) – maar het gaat hier om het onderscheid tussen desinformatie en religieuze aanblazing. Bij indianen stierf de zieke omdat de stam qua remedie gedesinformeerd werd. Onder christenen sterven de meisjes straks wel of niet aan baarmoederhalskanker naarmate God het wel of niet zo heeft gewild.
We zijn een christelijke natie, die niet dol is op vaccinatie.
Aan het eind van de spannende crisisdag hoorde ik overigens niks meer over de bezuinigingsslag die we tot 2040 zouden moeten ondergaan. Door al die Haagse verslaggevers was ik zeker weer eens ingeënt met desinformatie.