jan blokker: Elke Nederlander z’n eigen omroep!
Er schijnt ook een Oranje-TV mee te dingen naar het aspirant-omroepschap. Als ze morgen 50.000 leden hebben, en Plasterk heeft geen bezwaar, mogen ze vanaf 2010 een paar uur per week laten zien wat ze kunnen.
Het Journaal besteedde even aandacht aan de verkiezingen. En ze dachten dat een provinciaal zaaltje vol mensen die zwakbegaafd met een oranje vlaggetje zwaaiden, de lolligste ingang zou zijn. Lolligheid is het onverbiddelijke ideaal in Hilversum. Sinds Paul de Leeuw scoren programmaonderdelen met zwakbegaafden trouwens nóg beter: lollig én ontroerend! De drieslag van de Publieke Omroep: zwakbegaafd, ontroerend en lollig. Waarom anders de geheel vernieuwde Dik Voormekaarshow en Top of Flop met de jong geschminkte Ad Visser?
Het principe van de omroepverkiezingen heb ik overigens van meet af aan toegejuicht. Dat de hoeveelheid deelnemers ditmaal ongeveer even groot was als het aantal politieke groeperingen dat tijdens de vorige depressie (in de jaren dertig van de vorige eeuw) de Tweede Kamer hoopte te halen, gaf me bijna een nostalgisch gevoel. Oude tijden wis je nooit helemaal.
Omroepverenigingen zijn de laatste kerkgenootschappen van Nederland, en omdat je daar behalve gewone gereformeerden ook bevindelijke had, en herstelde, en buitenverbandelijke, en vrijgemaakte, en artikel 31-achtigen en zelfs christelijke, zou het in menig opzicht misschien ook consequent zijn als we straks naast de drieënveertig publieke zendgemachtigden die we nu al hébben, ook nog minstens Piep en Oranje en Powned en Wakker Nederland en Llink en Max er bij kozen. Zodat Hagoort niet meer weet waar hij kijken moet, en het Bestel (ook eigenlijk de vrucht van de vorige depressie) vanzelf ontploft. In de politiek en de economie heeft de Verelendungstheorie misschien nooit veel zoden aan de dijk gezet, maar in dit geval kan ze nog altijd van grote betekenis blijken.
Elke Nederlander z’n eigen omroep!
‘Waar in Europa vind je een omroepsysteem dat in opperste pluriformiteit rekening houdt met ieders individuele stromingsgevoel?’ heb ik de televisieminister al vaak trots horen roepen, maar ik ben benieuwd hoe hij dat varkentje gaat wassen als dadelijk de consequenties van zijn ideologische veelvormigheid in zicht komen.
Als er dan ook íéts is dat ik straks openbaar gemaakt wil zien worden, zijn het de overwegingen die in de loop van 2009 in verschillende gremia gehanteerd gaan worden, en op grond waarvan Plasterk beslist.
Neem Max, dat schijnt een goede kans te maken. Maar waarom in ’s hemelsnaam? Het barst al van de bejaarden op de buis – dit weekeinde zag ik nog een reportage over een tehuis voor oude drugsgebruikers die weliswaar pas in de veertig zijn, maar u kent de zegswijze: je bent zo oud als je je voelt. Het is allemaal betrekkelijk, mevrouw.
En Llink zou sowieso niet hebben gehoeven, omdat elke Nederlandse amateur die een zang- en danscarrière begeert, maar een vliegticket naar een Afrikaanse hongerlijderstreek hoeft te kopen, en er melden zich onmiddellijk vijf publieke omroepen om hem of haar ter wille van de menselijke ontroering (en een beetje lolligheid) te begeleiden. Wat nou aandacht voor mens, dier en de armoede in de wereld? Kijk naar TROS, BNN of Man bijt hond: je ziet altijd een mager gekleurd medemens op de achtergrond.
En waarom nog een afzonderlijke Oranje-zender als we iedere week al Blauw Bloed hebben, met Jeroen Snel en Peter Brusse op kwasi-18de eeuwse crapaudjes: tamelijk zwakbegaafd, altijd ontroerend maar nooit zonder één ondeugend lolligheidje?
Van mij mogen ze mekaar vanaf morgen allemaal tegelijk op de zender verdringen. Maar is het niet typerend dat de minister, die het nog geheim moet houden, zich wél al openlijk over Wakker Nederland uitsprak? ‘De moeite waard’, zei hij meteen.
Onthou ’t, als er volgend jaar weer echte verkiezingen zijn.
Jan Blokker
