Nederland één dag middelpunt van de wereld, en Hillary sliep inderdaad in het Kurhaus.

Dat ze ons meteen bij aankomst prees om wat we al die jaren in Uruzgan hebben gedaan, ontroerde me wel even. Het is natuurlijk gewoonte dat hoge buitenlandse diplomaten en politici een complimenteus woordje voorbereiden als ze op een vreemd vliegveld landen, maar nergens staat dat het moet, en bovendien kan het uiteenlopen van heel krenterig tot bijna summa cum laude. Hillary had lof, en zei dat wij in Afghanistan de benadering toepassen, die ze nu ook in Amerika willen volgen. Nederland dus weer gidsland! We zijn het uiteraard nooit niet geweest, maar onder Bush en Cheney hebben Balkenende en De Hoop Scheffer het niet meer gewaagd ervoor uit te komen. Het moest van Washington één en al war on terror zijn en blijven, dus vechten. En zeg dan maar eens nee, als je Jan Peter en Jaap bent. Democratie exporteren, heette het.

lees verder›

Jan-Peter Balkenende, die man die je op het Journaal al maanden allerlei ongezellige onheilstijdingen over de crisis ziet geven – dat is dus een man met twee gezichten, weet ik sinds gisteren.

Hij heeft zijn onheilstijdingengezicht, oftewel zijn recessiehoofd, wat hij nu al een tijd heeft opstaan. Maar hij heeft ook een ander gezicht, en dat is een glimmend, blij jongenskopje: het kopje waarmee hij gisteravond in een elektrische Lotus de AutoRai opende, met naast hem op de passagiersstoel Camiel Eurlings. (Camiel heeft altijd een glimmend, blij jongenskopje, dus bij Camiel viel het niet zo op.)

lees verder›