Aaf Brandt Corstius: Wat begrijpt zij onze humor goed

Vlakbij mijn huis ligt het Amstel Hotel. In dat hotel logeren soms mensen zoals George Clooney en Brad Pitt, en dan staat er een meute vrouwen die te oud zijn voor dergelijk gedrag voor de deur ‘Brad!’ en ‘George!’ te gillen, in de hoop een glimp van hun idool op te vangen, met hem te kussen, te trouwen en voor eeuwig bij elkaar te blijven.

Nu verbleven Philip Seymour Hoffman en Bill Nighy daar, en ik ging erheen. Philip (voor acteursvrienden Phil) en Bill zijn twee van mijn favoriete acteurs. Ze gaven een persconferentie voor The Boat That Rocked, die gisteravond in première ging.

Wat ik moest bij die persconferentie wist ik niet, want ik kon niet naar de première en ik ben geen filmjournalist. Nou ja, ik wist best wat ik bij die persconferentie moest: ik wilde mijn idolen zien zonder dat ik buiten ‘Phil!’ en ‘Bill!’ hoefde te schreeuwen.

Phil en Bill gingen achter een tafel zitten. Phil droeg een zwart mutsje. Dit vond ik heel New Yorkse acteur-achtig. Bill had een grote bril op en keek op zo’n manier de zaal in dat ik meteen al moest lachen.

Een vraag stellen durfde ik niet, maar de andere journalisten wel. Zij stonden op, grepen een microfoon, zeiden vol zelfvertrouwen: ‘Hello, I am Rogier from Ziggo TV’, en stelden dan een vraag.

Steeds als Bill iets zei, moest ik hard lachen. Zo vroeg iemand wat er anders was aan deze film in vergelijking met andere films die hij gemaakt had. ‘Er waren dozen vol Snickers en Marsen op de set en we konden chips in alle smaakjes krijgen’, zei Bill. ‘Hahaaaa!’ stootte ik uit. Phil was serieuzer. Als hij iets zei, ging ik steeds druk aantekeningen maken op een papiertje.

Na een half uur begon ik me af te vragen waar ik mee bezig was. Ik had nu al vijf keer ‘Hahaaa!’ geschreeuwd en een heel vel volgeschreven met saaie uitspraken. Maar ik wist natuurlijk allang waar ik mee bezig was. Ik hoopte dat Phil en Bill op de een of andere manier zouden denken: wat een leuke vrouw. Wat begrijpt zij onze humor goed, en wat schrijft zij ijverig mee. In perfect Engels.

Dat dachten Phil en Bill natuurlijk niet. Ze gingen op de foto, waarbij Bill zijn bril scheef zette (‘Hahaaa!’) en verlieten toen de zaal.

En ik was een vrouw die te oud was voor dit gedrag.