De winst voor de PVV bij de Europese Gezelligheidsvereniging heeft een raar soort discussie op gang gebracht in mijn omgeving. Die heeft als thema ‘landen waar je wél wilt wonen.’ Bij het onderwerp eindigt de eensgezindheid ook meteen, want niemand weet waar je dan prettig kunt zitten. Sinds zelfs de banken van IJsland zijn gesmolten, blijft eigenlijk alleen Floristan over. Maar goed, dat bestaat (nog) niet.
Gelukkig zijn het alleen nog voorzorgen. Want het is allemaal nog niet zo ver. Pas na de verkiezingen van de Haagse afdeling weten we wat voor vlees we in de kuip hebben. Het is dan ook de x-factor die knaagt. Wat doet Europa met Den Haag? Factor 1 betekent ‘zal wel’, 2 ‘ach ja’, 3 ‘vervelend’, 4 ‘zijn we gek geworden?’, 5 ‘revolutie!’ en 6 ‘vertrekken zolang het nog kan’. Maar in dat laatste geval moeten de bevolking van Volendam, de lezers van De Telegraaf en de kijkers van de Tros wel heel veel buren inspireren. En zo bont zullen we het toch niet maken? Of wel? Of niet?
Het is om gek van te worden. Natuurlijk zijn we geen van allen gezegend met de heerschappij van Balkenende, Bos & Rouvoet, zij hebben ons land veel slecht gedaan, daar kunnen we het over eens zijn, maar om dan als een dolle naar je onderbuik te luisteren.
Blijft voor ons de vraag: waarheen? De oplossing luidt – eerlijk is eerlijk – China. Nee, niet voor u, maar voor hen, de eendags PVV-ers, de mensen met chronische buikgriep. Hun paradijs bestaat immers al! In de Chinese Volksrepubliek wordt de doodstraf al jaren met succes toegepast, zijn er nagenoeg geen migranten die het de moeite van het komen waard vinden, wordt moslims stelselmatig de mond gesnoerd en spreekt de enige partij die er bestaat klare taal. Als een politicus in Peking zegt: „Alle geitenneukers aan het gas”, dan gebeurt dat! En het mooiste is: een enkeltje China kost nog geen halve rug!
