De NOS had alle verloven ingetrokken, de spanning was tot het uiterste opgevoerd, de Kamer was leeg, maar de zeven of acht backbenchers die het Koninklijk Huis in hun portefeuille hebben (en daarom altijd backbenchers zullen blijven) mochten eindelijk een eigen bijdrage van hun papiertje brabbelen – en waarachtig: ze vonden het allemaal ‘gedoe’.

Hans Laroes, de nieuwsjager bij uitnemendheid, van wie noodlijdende kranten volgens Plasterk nog veel kunnen leren, had met alles rekening gehouden. Dus had hij Ferry Mingelen bijvoorbeeld opdracht gegeven om voor een eventuele schorsing in het debat een retrospectieve te laten monteren uit alle vroegere Oranje-relletjes.

Lees verder

Als mensen al hun pesterijen op één persoon richten, nare mailtjes over haar gaan schrijven en die expres laten uitlekken, en haar belachelijk maken omdat ze bijvoorbeeld een hele grote neus heeft of een raar kapsel, dan krijg ik meteen medelijden met die persoon. Noem het liefde voor de underdog, noem het medeleven voor mensen met hele grote neuzen, noem het barmhartig – zo ben ik gewoon.

Maar met Mariëtte Hamer heb ik geen medelijden. Mariëtte Hamer was namelijk tot kort geleden zelf een van de grootste pestkoppen van de klas. En het slachtoffer was toen Ella Vogelaar, die dan wel geen heel grote neus had, maar wel rare rode kabouterlaarsjes waar je haar mee kon pesten. En onmodieuze linkse ideetjes.

Lees verder